Interview

สมัยเด็กผมเป็นเด็กเรียน เรียนค่อนข้างดี แต่ไม่ชอบกีฬาเลย เล่นอะไรก็ไม่เก่ง แค่พอเล่นเป็น ส่วนคุณพ่อเป็นคนชอบเล่นกีฬา ทำงานที่ธนาคารเพื่อการเกษตร

เด็ก ๆ ไม่มีความฝันอะไรเลย ไม่คิดด้วยซ้ำว่าโตขึ้นจะเป็นอะไร มีดื้อซนกับเพื่อน ๆ บ้าง จนพี่ชายกลัวจะเกเร อยากให้มีอนาคตที่ดี พอจบมัธยมต้นที่พัทลุง ก็ส่งมาอยู่ชลบุรี

ผมไม่ค่อยดื้อ เรื่อยๆ การเรียนก็ระดับกลาง ๆ คุณพ่อเป็นผู้รับเหมา 2 – 3 เดือนถึงจะได้เจอครั้ง ส่วนใหญ่ท่านจะอยู่หน้างาน กลับมาทีก็ซื้ออะไหล่เครื่องจักร

ที่บ้านค้าขายพวกอะไหล่รถยนต์ รถสิบล้อ ที่ อ.โคกสำโรง จ.ลพบุรี ทั้งปีมีวันหยุดแค่วันเดียว คือวันตรุษจีน ทำงานกัน 364 วัน เรามีพี่น้องกัน 6 คน ผมเป็นคนเล็ก แต่ไม่ถูกตามใจ แล้วที่บ้านคุณพ่อดุ เข้มงวดเรื่องการเรียน

คนฉะเชิงเทราโดยกำเนิดเลยครับ คุณพ่อทำงานรถไฟ คุณแม่ค้าขาย ถึงฐานะไม่ค่อยดี แต่ มีความมุมานะ สร้างครอบครัวขึ้นมาได้อย่างมั่นคง มีพี่น้อง 5 คน ผมเป็นคนที่ 2, ในอดีต ผมเดินจากบ้านไปโรงเรียนวัดนิโคธาราม

ผมเรียนหลายแห่ง ปานะพันธุ์วิทยา, ศรีวิกรม์ แต่มาจบที่ เทพลีลา เด็กๆ เคยเรียนเก่งมาก่อน ได้เกรดสี่เกือบหมด สอบได้อันดับต้นๆ ตลอด แต่พอถึง ม.ต้น เกรดเริ่มลดลง ยิ่งพอ ม.ปลาย แทบไม่เหลือ