Interview

เริ่มตั้งแต่สมัยคุณปู่ เป็นผู้ทำธุรกิจรุ่นบุกเบิก ตั้งแต่เมื่อปี 1949 (พศ.2492) ณ ตอนนี้ มาถึงปัจจุบันเป็นเวลา 74 ปีแล้ว ทำให้โอกาสเปิดกว้าง มีโรงงานหลายโรง ผลิตสินค้าหลากหลาย

อาจเป็นโชคชะตาของผม ที่ได้มาทำงานกับการรถไฟฯ ผมเป็นเด็กต่างจังหวัด จบมัธยมจากภูเก็ต ก็ย้ายไปอยู่สงขลา หาดใหญ่ จนเมื่อเรียนจบจากคณะวิศวกรรมศาสตร์

สิ่งที่เล่นประจำคือ ลูกหิน ดีดหนังยาง, คุณพ่อ คุณแม่ จะยุ่งกับภาระหน้าที่ ส่วนผมเป็นลูกชายคนสุดท้อง มักถูกปล่อยไว้กับพี่เลี้ยง และด้วยความเป็นคนรักสัตว์มาก

ผมจบปริญญาตรี โท เอก จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เริ่มจากเรียนปริญญาตรีพลศึกษา ปริญญาโท วิทยาศาสตร์การกีฬา ตั้งแต่เริ่มมีสาขานี้ในประเทศไทย แล้วก็ทิ้งช่วงเรื่องเรียนไปนาน

มัยก่อน พอเช้า ๆ ตีสี่ตีห้า ทหารจะมาวิ่ง นับเสียงดัง ๆ ผ่านหน้าบ้าน ผมเป็นเด็กเห็นแบบนั้นก็ชอบ ขอแม่ไปวิ่งตามทหาร (หัวเราะ) พอเรียนหนังสือ เล่นฟุตบอลเป็นกีฬาหลัก

ครอบครัวของผมปลูกฝังให้เห็นคุณค่าของการช่วยเหลือผู้อื่น ดังนั้นผมจึงพัฒนาความชอบในการบริการ และอาชีพในการบริการ ช่วยเหลือผู้อื่นในเบื้องต้น โดยไม่แสวงหาผลกำไร

ชีวิตผมเป็นเด็กบ้านนอกขนานแท้เลยครับ ครอบครัวมีอาชีพทำนาทำไร่ คุณพ่อเสียตั้งแต่ผมอายุแค่ไม่กี่เดือน อยู่กับคุณแม่ ได้ไม่เท่าไหร่ ก็ย้ายมาอยู่กับคุณลุง

คุณปู่เป็นชาวจีน มาตั้งโรงน้ำแข็งที่อุทัย ชัยนาท สิงห์บุรี สมัยนั้นโรงน้ำแข็งยังมีไม่กี่แห่ง เป็นยุคบุกเบิก คนยังไม่ค่อยรู้จักน้ำแข็ง ต้องแจกให้กินฟรีก่อน จนติดใจ ทำให้กิจการค้าขายดีมาก

ผมเกิดในครอบครัวชั้นกลาง ที่ จ.อุดร คุณพ่อทำธุรกิจรถสองแถว คุณแม่ค้าขายในชุมชน หน้าที่ผมมีอยู่สามอย่าง คือ 1. เรียนหนังสือ 2. เล่นกีฬา ออกกำลังกาย และ 3. ช่วยพ่อแม่ทำงาน

ผมเริ่มเล่นกอล์ฟตั้งแต่ปี 2517 เคยเป็นแชมป์ถ้วยพระราชทานฯ แล้วก็เล่นกอล์ฟมาตลอด ได้สัมผัสกับวงการกอล์ฟมาแล้วทุกระดับ เป็นคนชอบเล่นกอล์ฟอย่างจริงจัง