อมยิ้มริมกรีน

เมื่อเกือบสองปีก่อน มีคอลัมน์ คุยกับ ดร.อมร ที่เขียนโดย ดร.อมร นันทวะกุล สุดยอดคุณพ่ออีกท่าน ที่ทุ่มเทเกินร้อยให้กับกีฬากอล์ฟสำหรับลูก ๆ จากเดิมที่คุณพ่อเคยอยู่ในแวดวงฟุตบอล

สนุกสนานแน่นอนครับ สำหรับปี 2567 ที่เริ่มก้าวเข้ามาสู่วิถีชีวิตของพวกเราไทยทุกท่าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับชาวกอล์ฟ ที่ถือว่ากลับมาเข้าสู่โหมดปกติยิ่งกว่าปกติซะอีก

เรื่องของการใช้ความสามารถทางกีฬา เพื่อเป็นใบเบิกทางให้กับอนาคต ‘กอล์ฟ’ เป็นอีกหนทาง ซึ่งพบเห็นกันได้ค่อนข้างชัดเจน มีตัวอย่างให้ดูเป็นกรณีศึกษามากมาย

ส่วนใหญ่มักจะคิดกันว่า กอล์ฟ เป็นกีฬาสำหรับคน “มี” เงินถุงเงินถัง ซึ่งแน่นอนว่า เป็นทั้งเรื่องจริงและไม่ค่อยจะจริงนัก (ก็ได้) หากรู้จักเล่นและรู้จักเลือก แต่มีสถานที่ ที่เหมาะกับกลุ่มคนรักกอล์ฟ

ประเทศไทยของเราเพิ่งประกาศการก้าวเข้าสู่ฤดูกาลที่เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยอยากเชื่อว่ามีอยู่จริง นั่นคือ ฤดูหนาว ไปเมื่อไม่กี่วันมานี่เอง ก็คาดหวังว่า ความหนาวที่รอคอย จะมีมาให้ชื่นชมบ้าง

ท่ามกลางบรรยากาศที่อึมครึมจากความไม่สงบ ในตะวันออกกลาง ที่ส่อแววว่าอาจจะปะทุเชื้อไฟสงครามเข้าให้ในเร็ววันนี้ บ้านเราเมืองเรา ถึงแม้จะไม่ค่อยได้เข้าไปเกี่ยวพันสายตรงกับประเทศต้นเรื่อง

ทำเอาชื่นอกชื่นใจกันถ้วนหน้า สำหรับผลงานจากกีฬากอล์ฟที่เก็บเกี่ยวเหรียญ จากมหกรรมกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของฝากฝั่งเอเชียบ้านเรา เอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 19

ท่านนักกอล์ฟส่วนใหญ่ คงคุ้นเคยกับ แต้มต่อ ของตัวเองอย่างแน่นอน แต่สำหรับ แต้มต่อ ของสนาม นั้น อาจจะเคยได้ยินแบบผ่าน ๆ ไปบ้าง ซึ่งจริง ๆ แล้ว ทั้งสองเรื่องนี้ มีความสัมพันธ์กันแบบต่อเนื่อง

คำถามยอดฮิตสำหรับทุกคน ที่ต้องเจอกันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ไหน ยิ่งมีให้เลือกมาก เรื่องก็ยิ่งมากตามไปด้วย แต่ถ้าหากเป็นในสนามกอล์ฟ ภาพยนตร์อาจเป็นคนละม้วน

อ่านแล้วอย่าเพิ่งเวียนหัวกับผมนะครับ ที่ขึ้นหัวมาแบบนี้ก็เนื่องจาก มีผู้คนมากมายที่เกี่ยวดองหนองยุ่งกับกีฬากอล์ฟ ซึ่งจุดมุ่งหมายในเบื้องต้นตั้งแต่วันที่จับไม้เป็นครั้งแรก ย่อมแตกต่างกันไป

ช่วงโควิดที่ผ่านมา ผมเคยเผชิญกับอาการ “หิวกอล์ฟ” จนกระทั่งต้องสั่งซื้อเครื่องไม้เครื่องมือ อุปกรณ์ฝึกซ้อมกอล์ฟต่าง ๆ มาหวดให้คลายความคิดถึง แล้วเมื่อเริ่มไปสักพัก

ระหว่างที่การเฟ้นหาผู้นำของบ้านเมืองเรากำลังอีลุงตุงนัง (ราชบัณฑิตบอกต้อง อีนุงตุงนัง) พวกเราประชาชนทั้งหลายก็คงได้แต่เฝ้ารอชมฉากทัศน์สุดท้าย (ขอใช้คำเกาะกระแสหน่อยครับ 555)

นักกอล์ฟเราส่วนใหญ่คงเพลินเพลินกับการออกรอบ การได้ซึมซับความรู้สึกตอนหน้าไม้กระทบลูกเต็มๆ หรือแม้กระทั่งตอนสอยเบอร์ดี้กินเพื่อนๆ ร่วมก๊วนได้ ซึ่งทั้งหมดนี้