คอลัมน์ในอดีต

กว่าที่เราจะเกิดมาเป็นมนุษย์ในชาตินั้น จิตวิญญาณของเราได้ท่องเที่ยวอยู่ในวัฏสงสาร มานับชาติไม่ถ้วน ในภพรูปต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น เทพ เทวดา นางฟ้า มนุษย์

ตะวันคล้อยต่ำแสงแดดอ่อนยามเย็น ส่องสว่างลอดกิ่งไม้ใบไม้ลงมาเรื่อยตามแนว ทอดยาวถึงลำต้นสูงใหญ่กว่าร้อยปีของลั่นทม ที่ขึ้นโดดเดี่ยวเพียงลำพังในป่าแห่งนี้

ก่อนอื่นผู้เขียนต้องขอออกตัวก่อนว่าผู้เขียนเองมิใช่นักประพันธ์ หากเป็นคนธรรมดาที่เข้ามาศึกษาธรรมะเป็นเวลา ๑๘ ปี วันหนึ่งผู้เขียนมีโอกาสเดินผ่าน “บ้านวรรณกรรม”

ผมอายุมากผ่านอะไรต่อมิอะไร ทั้งร้านทั้งดี ทั้งในประเทศและนอกประเทศมามาก พูดได้เต็มปาก! เหตุการณ์ โควิด-19 นี้เป็นเหตุการณ์ระดับโลก 

3 เดือนกว่าจะเข้า 4 เดือนแล้วที่ประชากรโลกถูก โควิด19 โจมตีรุกรานประชากรโลกล้านกว่าคนเจ็บไข้ได้ป่วย ..นับแสนคนเสียชีวิตและสาหัสอยู่ในห้อง ICU

พระนิรันตระเฝ้าบำเพ็ญเพียรอยู่ในป่านั้นเป็นเวลาเนิ่นนาน และคิดเสมอว่าจะต้องถ่ายทอดพระธรรมคำสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ภาพความทรงจำครั้งเก่าเมื่ออดีตไม่เคยพร่าเลือนไปจากหัวใจ เป็นเสมือนโซ่ตรวนแห่งกรรมในอดีตที่รัดรั้งจนมิอาจขัดขืนได้

คงทราบกันแล้วว่า… มิสเตอร์ โธมัส บาล ประธาน IOC และนายชินโซะ อาเบะ นายกรัฐนตรีญี่ปุ่น กับนายโยชิโระ โมริ ประธานกรรมการจัดการแข่งขันโอลิมปิก โตเกียว 2020

ตะวันใกล้จะลับขอบฟ้า ก็มาถึงเรือนชานของยายเอมพอดี ยายเอมจึงเอ่ยขึ้นว่า “พระคุณเจ้าเจ้าค่ะ อิฉันจะขอนิมนต์ให้พระคุณเจ้าจำวัดเสียที่นี่ก่อน เพราะใกล้ค่ำแล้ว กว่าจะเข้าถึงป่าก็อันตราย

สัตว์ทั้งหลายที่เราพบเห็น โดยเฉพาะมนุษย์ด้วยกัน ซึ่งเกิดมาพบกันในชาตินี้ ที่ไม่เคยเป็นพ่อแม่ญาติพี่น้องกัน ในวัฏสังสารนั้นหายาก

เสียงเรียก หลวงตาๆ ดังแผ่วเหมือนสายลมพัดผ่าน พระนิรันตระไม่สามารถลืมตาขึ้นมาได้ เหมือนมีอะไรสักอย่างทับเอาไว้

น่ากลัวสำหรับ COVID-19  หรือเชื้อโคโรน่า หรือเชื้อหวัดอู่ฮั่น ต้นกำเนิดจากชาวอู่ฮั่น ประเทศจีน กินนกมีหู…หนูมีปีก …. ค้างคาว

หลังจากกลับออกจากป่า ราชาวดีก็ไม่ได้คุยอะไรกับยายเอมสักเท่าไหร่นัก แม้แต่ตอนอาหารเย็น ทำวัตรเย็นจนถึงการเข้าสมาธิ ยายหลานต่างแยกย้ายกันเข้านอน