ทำไม บางวันตีดี บางวันหาวงไม่เจอ

ทำไมบางวันตีดีแบบคาดไม่ถึง
ทำไมบางวันตีไม่ดีแบบหาวงไม่เจอ

นี่เป็นคำถามยอดฮิตคำถามหนึ่งจากนักกอล์ฟสมัครเล่น มักจะเป็นนักกอล์ฟที่แต้มต่อสูงหน่อย กำลังอยู่ในช่วงพัฒนา

ตัวผมเองสมัยเป็นนักกอล์ฟสมัครเล่น ที่ชอบแข่งขันตามชมรม ตอนช่วงที่มีแต้มต่อประมาณ 24 เคยมีประสบการณ์ครั้งหนึ่ง รอบแรกตี 39 รอบหลังตี 49 จบ 88 หักแต้มต่อแล้วเหลือ 64 เท่ากับว่าตีไป 8 อันเดอร์ และปรับแต้มต่อใหม่ลงมา 18

ไม่ใช่ว่าเป็นการดองแต้มต่อ เพราะก่อนหน้านี้ตีทีไรสกอร์เฉียด 100 ตลอด แต่มีอยู่ช่วงหนึ่งซ้อมลูกสั้นตลอด และปรับวงสวิงทำให้ตรงและไกลมากขึ้น ในระยะเวลาประมาณ 2 เดือน ทำให้ตีดีขึ้น แต่ไม่ได้ออกรอบแข่ง พอมาแข่งอีกครั้งสกอร์ก็เลยลดลง

ผมยังจำเหตุการณ์วันนั้นได้ดีกับการทำสกอร์ 39 เพราะเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ทำเลข 3 ได้ กับการตีได้ 2 เบอร์ดี้ 3 พาร์ 3 โบกี้ 1 ดับเบิ้ล เป็นเบอร์ดี้ที่พัตไกลกว่า 20 ฟุตลง และชิพข้างกรีนระยะ 25 หลาชนธงลงไป ซึ่งทั้งสองลูกให้ไปทำใหม่อีกสัก 50 ครั้งไม่รู้จะลงหรือเปล่า

พอสกอร์ออกมาดี ก็เกิดการตกใจพอสมควร ว่าเราจะเก่งขึ้นแล้วหรือนี่ สงสัยตัวเองว่ามันของจริงหรือเปล่า ตอนนั้นมันยังวิเคราะห์ตัวเองไม่ได้ว่าสิ่งที่ทำได้นั้นเขาเรียกว่าฟลุ๊ค ยังไม่ใช่เรียกว่าฝีมือ

พอรอบหลังจึงเป็นการตีแบบตั้งใจจะทำสกอร์ให้ดี แต่ทุกอย่างไม่ได้เป็นตามต้องการ ยิ่งต้องการยิ่งเสีย ยิ่งเซพยิ่งเสีย สกอร์ไหลไปเรื่อย จะให้หยุดแค่ 45 ยังทำไม่ได้ ตีไปก็หงุดหงิดไป สงสัยว่าทำไมมันทำไม่ได้เหมือนเดิมนะ

นี่เอาแค่เป็นการเล่นกอล์ฟในวันเดียว แค่สองรอบสกอร์ยังไม่เหมือนกัน ดูเป็นคนละคนตี วงสวิงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง สิ่งที่เปลี่ยนแปลงคืออารมณ์ รอบแรกเล่นด้วยภาวะอารมณ์แบบสบายๆ ปกติ ไม่ได้คาดหวังอะไร แต่สิ่งที่ได้มามันไม่ได้ตั้งใจ ปกติก็ทำพาร์ 1-2 หลุม โบกี้เยอะหน่อย แต่เบอร์ดี้ไม่ค่อยได้ แต่รอบนั้นมันมาได้ 2 เบอร์ดี้ที่มาจากฟลุ๊ค (ถ้าฝีมือจะต้องทำได้อีก)

แต่รอบหลังอารมณ์มันเปลี่ยน เริ่มจากการตั้งใจมาก พอตั้งใจมากมันก็จะเริ่มเกร็ง เล่นไม่เป็นธรรมชาติ พัตต์ไกลหน่อยก็สามพัตต์ง่าย ชิพปกติจะเข้าใกล้หลุมก็จะสั้น แล้วก็พัตต์ไม่ลง ตีก็อยู่แฟร์เวย์น้อยลง พอมันเริ่มเสีย มันก็เริ่มหงุดหงิด อยากได้คืน พอไม่ได้มันก็เริ่มโมโห สุดท้ายก็คุมสกอร์ไม่ได้ พาร์ได้ 1 หลุม โบกี้ 3 หลุม ดับเบิ้ล 5 หลุม

สิ่งที่เล่ามา คือสิ่งที่จะอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้น ซึ่งจะอธิบายได้ว่า ทำไมสกอร์ของเราจึงไม่สม่ำเสมอ บางครั้งดีจนตกใจ บางครั้งเสียจนควบคุมอะไรไม่ได้ วงสวิงเสียไปเลย

ความจริงแล้ว วงสวิงของคนเราไม่เปลี่ยนแปลงในทันทีทันใดครับ มันเหมือนเดิม แต่สมาธิที่เป็นตัวคุมวงสวิงและการเล่นมันหายไป เป็นเพราะอารมณ์ จิตใจที่เปลี่ยนไป ทำให้การเล่นไม่ได้อยู่กับการตีลูกอย่างมีสมาธิ แต่เป็นการตีที่หยาบขึ้น ความละเอียดหายไป จังหวะของวงสวิงเปลี่ยนไป มันมีอารมณ์หงุดหงิดเข้ามาแทนที่ การเร่ง การเข่นจะเกิดขึ้น การควบคุมลูกที่จะให้ไปในทิศทางที่ต้องการจึงไม่ได้

ดังนั้น สิ่งสำคัญที่นักกอล์ฟจะต้องคำนึงถึงและให้ความสนใจในกรณีนี้ มีอยู่ 2 ประการ ได้แก่

1. ต้องรับรู้อารมณ์ ความคิด ความตั้งใจของเรา และการเปลี่ยนแปลงอารมณ์ ความคิดของตัวเองให้ได้ เพราะถ้าสิ่งเหล่านี้เปลี่ยนแปลงเมื่อไร แน่นอนต้องกระทบกับผลการเล่นของเราทันที เพราะสมาธิจะเสียไป

2. สิ่งที่ทำได้ดีในบางครั้ง บางรอบ และบางวัน อาจเป็นได้แค่ความฟลุ๊ค ดังยกตัวอย่าง ซึ่งต้องมีระดับมาตราฐานฝีมือของตัวเองว่าแค่ไหน ถ้าเป็นฝีมือมันก็จะต้องทำได้อีกบ่อยๆ

สรุปคือ วงสวิงคนเราไม่เสียกระทันหัน แต่ที่เรารู้สึกว่าวงสวิงเสียเนื่องจากตีไม่แม่นยำ ควบคุมทิศทางไม่ได้ เนื่องมาจากสมาธิเราไม่ดี มันมีเรื่องของความคิด อารมณ์มาเกี่ยวข้องนั่นเอง