นายแพทย์ เจฟ วงศ์ข้าหลวง

นายแพทย์ เจฟ วงศ์ข้าหลวง
โครงการเยาวชนไทยในสหรัฐอเมริกาเยือนแผ่นดินแม่
GRIN EYE CARE
“ประเทศไทย เป็นชาติที่มีความเป็นมิตรที่สุดที่คุณจะพบได้ในโลกนี้”

ชีวิตต่างแดน : ประชากรทั้งอเมริกามีราว 500 ล้านคน มีคนไทยที่นั่นแค่ 5 แสน นับว่าน้อยมาก จึงยากที่จะบอกว่าตัวเองคือใคร สับสนว่า “เราเป็นใครกันแน่” เป็นคนไทยหรือเป็นคนอเมริกัน เพราะในบ้านเราพูดภาษาไทยอย่างเดียว เพิ่งรู้จักภาษาอังกฤษเมื่ออายุ 3 ขวบ ตอนเริ่มเข้าเรียนจึงตามหลังเด็กคนอื่น เพราะยังพูดอังกฤษไม่ได้ แต่ผมก็เรียนหนัก เรียนทั้งภาษาอังกฤษ ไทย สเปน ตระหนักดีว่า จะต้องเปิดตัวเองให้รับกับความแตกต่าง ความหลากหลายทางวัฒนธรรม สิ่งแวดล้อม เพื่อจะทำให้เราปรับตัว เป็นคนที่พร้อมจะอยู่ร่วมกับสังคมได้

ลอส แองเจลลิส : ผมโชคดีที่เกิดใน LA เพราะเป็นสังคมไทยที่ใหญ่ที่สุด ทำให้มีประสบการณ์ มีเพื่อน มีสังคมคนไทย เข้าใจภาษาไทย ผู้คนก็คล้าย ๆ กัน ครอบครัวเพิ่งย้ายมาจากประเทศต่าง ๆ พร้อมกับเด็ก ๆ ที่กำลังเริ่มโต มีวิถีชีวิตที่คล้าย ๆ กัน เพราะมีหลากหลายเชื้อชาติอาศัยอยู่ที่นั่น ไทย เกาหลี สเปน ฯลฯ สังคมมีความผสมผสาน แต่ละครอบครัวมีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมเป็นของตัวเอง ก่อนจะหลอมรวมมาเป็นวัฒนธรรมตะวันตกแบบอเมริกัน นี่คือ อเมริกายุคใหม่ เปลี่ยนโฉมหน้าไปจากในอดีตอย่างมาก เต็มไปด้วยสีสัน หลากหลายรสชาติ เป็นความน่าอัศจรรย์ในผลลัพธ์ของการหลอมรวมผู้คนที่มีความแตกต่างในที่มา แต่ก็มีความเหมือนกันอยู่ในนั้นด้วย จึงทำให้พวกเราจึงอยู่ร่วมกันได้

เพื่ออนาคต : พ่อแม่คนไทย มีความรับผิดชอบเป็นอย่างยิ่งในการเลี้ยงดูลูก ๆ ให้ดีที่สุด เท่าที่จะเป็นไปได้ ใช้เงินทั้งหมดที่หามา เพื่อให้แน่ใจว่า ลูก ๆ จะเติบโตขึ้น “อย่างดีที่สุด” เป็นเรื่องจริงสำหรับทุกครอบครัวชาวเอเชี่ยน รวมถึงคนไทยด้วย ตอนครอบครัวย้ายมาสหรัฐ ยังไม่มีค่อยมีฐานะ แต่ด้วยการทำงานอย่างหนัก ในที่สุดก็ประสบความสำเร็จ คุณพ่อเป็นผู้บริหารระดับสูงในธุรกิจธนาคาร มีฐานะความเป็นอยู่ที่ดี แต่ทั้งหมดที่หามาได้ ก็เพื่อให้มั่นใจว่า ลูก ๆ จะได้รับการศึกษาที่ดีที่สุด อยู่ในโรงเรียนที่ดีที่สุด มีครู มีติวเตอร์ ที่ดีที่สุด ทำทุกอย่างเพื่อลูก และถึงแม้ท่านจะทำงานหนักแค่ไหน ก็ไม่เคยปริปากบ่นให้เราได้ยินเลย ผมก็ได้แต่เฝ้าดูท่าน และท่านยังปลูกฝัง ให้มีความขยัน รู้จักหน้าที่ความรับผิดชอบ ทำงานหนัก เพื่อให้ชีวิตประสบความสำเร็จ นั่นคือตัวอย่างที่ดีที่สุด สามารถสร้างพลังขับเคลื่อน สร้างแรงบันดาลใจ ในการใช้ชีวิตให้กับผม

โครงการเยาวชนไทยในสหรัฐอเมริกาเยือนแผ่นดินแม่ : ช่วงแรก ๆ รู้สึกว่าลำบากเหมือนกัน ที่จะบอกว่าเราคือใคร เป็นคนไทย หรือเป็นคนอเมริกัน, โครงการฯ จึงมีความสำคัญมากสำหรับผม ช่วยให้รู้ว่า อัตลักษณ์ ที่แท้จริงของเราเป็นใคร ทำให้ตอบคำถามได้ว่า ที่จริงแล้ว เราเป็นไทยหรือเป็นอเมริกัน ซึ่งคำตอบก็คือ “ใช่ เราเป็นทั้งสองอย่าง”, โครงการฯ ทำให้เด็กไทยต่างแดนอย่างพวกเรา ได้มาอยู่ร่วมกัน ทำให้มีความใกล้ชิด เกิดความสนิทสนม ติดต่อกันมากขึ้น มีความเป็นไทยมากขึ้น ไม่ใช่แค่เฉพาะเรื่องเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมเท่านั้น ยังทำให้ผมมีความรู้ในทักษะภาษาไทย รู้จักกับคนไทยมากขึ้น มีการติดต่อสื่อสาร มีความผูกพันกันอย่างต่อเนื่อง ไม่ได้แค่ช่วยในเรื่องส่วนตัวเท่านั้น

โขน ความทรงจำอันยิ่งใหญ่ : คุณพ่อคุณแม่ ให้ผมเข้าวัดไทย เพื่อเรียนภาษาไทย เรียนรำไทย เมื่ออายุประมาณ 8 ขวบ ผมชอบรำโขนมากที่สุด เล่นเป็นตัวพระลักษณ์ เป็นบทที่น่าทึ่ง ตื่นเต้น เร้าใจ และเป็นความทรงจำที่ประทับใจอันยิ่งใหญ่ ภาคภูมิใจที่สุดในชีวิตการแสดงโขน ที่ “ชีวิตนี้จะไม่มีวันลืม” เพราะเมื่อผมฝึกโขนจนอายุ 15 ปี ได้มีโอกาสมาแสดงที่โรงละครแห่งชาติ โดยร่วมเดินทางมาในโครงการฯ นั่นคือเวทีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของผม โดยเฉพาะเมื่อถึงบทตอนที่ต้องขึ้นเหนือทศกัณฐ์ รู้สึกตื่นเต้นมาก ซ้อมมากี่ครั้ง ก็ไม่เคยรู้สึกเช่นนี้มาก่อนเลย เพราะผมต้องการเล่นให้เต็มที่ สมบทบาท เพื่อสร้างความประทับใจให้กับผู้ที่มาชม อยากแสดงให้ทุกคนในประเทศไทยได้เห็นว่า ถึงแม้ผมจะเป็นคนไทยที่เกิดในอเมริกา ก็สามารถทำสิ่งนี้ได้ ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของการสืบสานวัฒนธรรมไทยให้เป็นที่รู้จัก และผมยังมีความรู้สึกว่า เล่นโขนในบทพระลักษณ์นี้ กว่าจะแสดงออกมาให้สง่างามได้ ต้องฝึกฝนวิธีในการเคลื่อนไหวมือเป็นอย่างมาก นั่นอาจเป็นเหตุผลส่วนหนึ่งทำให้ผมมีทักษะ ถนัดในเรื่องการใช้มือได้ดีเป็นพิเศษ ซึ่งสามารถนำมาต่อยอดในการเป็นศัลยแพทย์ โดยเฉพาะเรื่อง Microsurgery (การผ่าตัดผ่านกล้องจุลทรรศน์) ซึ่งต้องมีทั้งความนิ่ง ทำงานอย่างเบามือ ใจเย็น

บ้านปากเกร็ด : ครั้งแรกที่ผมเห็นเด็กบ้านปากเกร็ด รู้สึกเศร้ามาก แต่มาตระหนักได้ว่า ในเมื่อเด็กเขาไม่เศร้า แล้วทำไมเราต้องเศร้าด้วยล่ะ พวกเขาได้รับโอกาสอีกครั้งในชีวิต ที่จะเอาชนะความพิการของตน พยายามใช้ชีวิตให้เหมือนกับคนอื่น ๆ ตามปกติให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้, ถ้าคิดอีกมุม เมื่อคุณเจอกับเรื่องร้าย ๆ หรือมีทัศนคติเชิงลบต่อตัวเอง ไม่ว่าจะหนักหนาแค่ไหน ก็ไม่อาจจะเทียบเท่ากับสิ่งที่พวกเขาต้องเผชิญกันอยู่เลย จากจุดนั้น ได้ “เปลี่ยนความเศร้าให้กลายเป็นความหวัง” เป็นแรงบันดาลใจ ผลักดันทุกคน ให้ออกไปทำความดีเพื่อช่วยเหลือคนอื่น แบบที่เราได้เห็นกันที่นั่น ความภูมิใจอย่างหนึ่งของพวกเราคือ ได้มีส่วนร่วมในความช่วยเหลือมาตลอด การได้เห็นอาคารสถานที่ เครื่องมือ เครื่องใช้ ได้มีการปรับปรุงให้ดีขึ้น เพื่อจะช่วยเหลือผู้คนได้มากขึ้น ผมไม่อาจจะจินตนาการได้ว่า จะมีอีกกี่คนที่ได้รับโอกาสเหล่านี้ แล้วทำให้ได้เติบโตขึ้น มีชีวิตเปลี่ยนไปในทางที่ดี

อาชีพในฝัน : ครอบครัวอยากให้ผมเป็นหมอ แต่ตอนแรกที่ยังเรียนหนังสืออยู่ ยังไม่แน่ใจ อยากลองเรียนหลากหลายวิชา เพื่อให้รู้ว่าตัวเองชอบสาขาไหน ต้องการ “เลือกอนาคตจากประสบการณ์ของตัวเอง” ไม่ใช่จากมีใครมาบอกว่าต้องเป็นอะไร หนึ่งในประสบการณ์ที่ดีที่สุด ที่ผมได้รับในระหว่างเรียนมัธยมปลาย คือตอนที่เข้าโครงการฯ แล้วไปเยี่ยมบ้านปากเกร็ด นั่นทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิต ผมรู้สึกถึงความสำคัญของการให้ การช่วยเหลือ ทำให้อยากทำงานทางด้าน Healthcare และพบว่า สิ่งที่ครอบครัวคาดหวังไว้นั้นถูกต้องแล้ว ผมควรเป็นหมอ

ศัลยแพทย์ : ผมรู้ตัวเองว่า อยากเป็นศัลยแพทย์ สนใจการผ่าตัดเล็ก ๆ (Microsurgery) เป็นพิเศษ และชอบผ่าตัดตามากที่สุด เพราะเป็นการรักษาที่สามารถเห็นผลของการรักษาได้เร็ว สามารถเปลี่ยนชีวิตคนได้ในช่วงเวลาสั้น ๆ คนก็จะรู้ทันทีว่า ถึงความแตกต่างในผลลัพธ์ที่เราทำ เมื่อใครสักคนเข้ามาหาเราแล้วเขามองไม่เห็น ถึงแม้จะเป็นการปลูกถ่ายอวัยวะ แต่หลังจากผ่านไปสองสามสัปดาห์ จะเริ่มมองเห็นได้ดีขึ้น, ผู้คนอาจไม่ค่อยตระหนักว่า 90 % ของการรับรู้ ไม่ได้มาจาก การฟัง สัมผัส ได้กลิ่น ได้รสชาติ แต่มาจากการมองเห็น หากสูญเสียการมองไป คุณก็จะไม่ได้รับรู้ถึงโลกอันกว้างใหญ่เท่าที่ควร เมื่อเทียบกับประสาทสัมผัสอื่น ๆ แล้ว การมองเห็นสำคัญที่สุด นั่นทำให้รู้ว่า ผมมาถูกทางแล้ว แล้วยังเป็น “สิ่งที่ผมรักและชอบทำที่สุด” อีกด้วย, ปัจจุบันผมร่วมอยู่กับทีมผ่าตัด เปิดคลินิก GRIN EYE CARE ซึ่งมีอยู่หลายสาขารวมกันที่นั่น เป็นคลินิกส่วนตัว อาจมีไปทำการรักษาที่โรงพยาบาลด้วยบางครั้ง หากมีผู้ป่วยที่ต้องการให้ไปรักษาที่นั่น หรือมีกรณีอุบัติเหตุฉุกเฉิน บาดเจ็บที่ตา ไม่สามารถมาหาที่คลินิกได้ ปัจจุบันผมทำเรื่อง ไมโครเซอเจอรี เกี่ยวกับตา แต่บางครั้ง ปัญหาที่เกิดขึ้นบริเวณตา อาจจะเกิดขึ้นจากบริเวณอื่นก่อน แล้วถึงเข้าไปในตา อย่างมีภาวะเส้นเลือดในคออุดตัน ก็ส่งผลกระทบถึงในตา เส้นเลือดจอประสาทตาอุดตัน หรือการติดเชื้อแล้วเข้าไปที่ตา ซึ่งต้องอาศัยการวินิจฉัยโรค ตรวจหาสาเหตุอย่างละเอียด ทำหน้าที่เหมือนเป็นนักสืบ ทำให้สนุกกับงาน และเรากำลังสร้าง ศูนย์ศัลยกรรมผู้ป่วยนอก Ambulatory Surgery Center ผ่าตัดเฉพาะตา ที่เสร็จแล้วสามารถกลับได้เลย เช่น ทำเลสิค ปลูกถ่ายกระจกตา ไม่มีการนอนค้างคืน คาดว่าใช้เวลาอีกประมาณสองปีจะแล้วเสร็จ

กิจกรรมครอบครัว : เราชอบท่องเที่ยว อาหารก็เป็นอีกส่วนสำคัญของกิจกรรม เวลาไปตามที่ต่าง ๆ เราจะวางแผนว่าจะไปรับประทานอาหารกันที่ไหน มีร้านหรือภัตตาคารที่น่าสนใจ มีชื่อเสียง คนนิยมมาก หรือรีวิวดี ๆ ก็จะจองเพื่อไปกินอาหารที่นั่นเมื่อไปเที่ยว รวมถึงที่กรุงเทพฯ เราใช้คู่มือแนะนำร้านอร่อยกันเยอะมาก, เมื่อก่อน งานยังไม่ยุ่งมากนัก ผมทำอาหารบ่อยมาก โดยเฉพาะอาหารไทย และซีฟู๊ด โดยเฉพาะ เครบเค้ก (เค้กปู) เป็นดินเนอร์ที่ผมทำให้แฟนทานแล้วเธอชอบ และอาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ผมโดนใจเธอ จนเราได้ใช้ชีวิตร่วมกันจากอาหารจานนี้ และนั่นคือเหตุผลสำคัญที่ทำให้ผมชอบทำอาหาร

กอล์ฟ : ช่วงเป็นเด็กใช้ชีวิตเหมือนชาวอเมริกันทั่วไป เล่นบาสเกตบอลค่อนข้างเยอะ, ผมมารู้จักกับกอล์ฟจริงจังเมื่อไม่นานมานี้เอง ตอนย้ายบ้านมาอยู่ที่ ฮอลล์บรูค คันทรี คลับ เคนซัสซิตี้ ที่นั่นมีกิจกรรมเยอะมาก ครั้งแรกผมพาลูก ๆ ไป ว่ายน้ำ เล่นเทนนิส เรียนกอล์ฟ จนกระทั่งมีเพื่อนที่นั่นมากขึ้น ก็ชวนให้ผมเล่นกอล์ฟบ้าง บอกว่าเด็ก ๆ เล่นกันเองได้ แล้ว “ถ้าคุณไปเล่นกอล์ฟกับลูก ยิ่งจะทำให้เด็ก ๆ อยากเล่นมากขึ้นไปอีก” ช่วยพัฒนาเราให้เล่นได้ดีไปด้วยกัน ผมจึงได้เริ่มเล่นกอล์ฟจากวันนั้น โชคดีที่โปรสอนให้ผม ถึงวิธีการสวิงที่ควรจะเป็นอย่างไรตั้งแต่เริ่ม คิดว่าผมได้เรียนรู้กอล์ฟค่อนข้างเร็ว เพราะได้เรียนตอนที่พร้อมจะเรียนรู้ มีโปรที่มีความเข้าใจมาสอนให้ แต่กอล์ฟ แค่เรียนจากโปร อย่างเดียวก็คงไม่พอ ยังต้องอาศัยการฝึกซ้อมนอกเหนือจากเรียนในชั่วโมง ยิ่งซ้อม ยิ่งออกรอบ ก็จะยิ่งรู้สึกว่า เราจะได้เล่นกอล์ฟที่ง่ายขึ้น ซึ่งกอล์ฟก็ไม่เคยง่ายเลย แต่ยิ่งเล่นมาก ก็ยิ่งรักมาก

กินอะไร ได้อย่างนั้น : You are what you eat แต่ต้องแน่ใจว่า สิ่งที่เรากินเข้าไปนั้นต้องดี, ภรรยาของผมเป็นมังสวิรัติ ไม่ทานผลิตภัณฑ์จากสัตว์เลย ผมก็ทานแบบเดียวกัน แต่กับลูก ๆ เราให้อิสระ มีโอกาสได้เลือกเอง แต่เราอยากให้เขารู้จักเลือกดี ๆ ไม่ว่าจะเรื่องอาหาร หรือแม้กระทั่งการใช้ชีวิต “การชี้นำในสิ่งที่ดีจึงเป็นเรื่องจำเป็น” ทำให้เห็นถึงแง่มุมต่าง ๆ ผลดี ผลเสีย ของแต่ละทางเลือก แล้วให้เขาเป็นคนตัดสินใจเองในขั้นสุดท้าย

งานเพื่อความสุข : ผมทำงานเยอะ เพราะว่า “ยิ่งทำ ยิ่งสนุก” เหมือนกับได้ทำงานอดิเรก การผ่าตัด การรักษา การค้นหาสาเหตุการเจ็บป่วย ทำให้ผมมีความสุข อย่างเมื่อเร็ว ๆ นี้ มีคนไข้อายุ 31 ปี ตั้งแต่แรกเกิด เป็นโรคข้ออักเสบในเด็ก แล้วอาการจะปรากฏอยู่ในตามากที่สุด ผ่านการผ่าตัดมาแล้ว 8 ครั้ง จนสูญเสียดวงตาไปข้างนึง ส่วนอีกข้างก็อาการหนัก ม่านตาอักเสบ ต้อหิน จอประสาทตาหลุดลอก กระจกตาขุ่นมัว ไม่สามารถมองเห็นคนในครอบครัว คนรัก มอง ไม่สามารถใช้ชีวิตตามปกติได้ ก่อนหน้านี้ได้พยายามรักษามาตลอด แต่ผ่าตัดเปลี่ยนอวัยวะไม่ได้ เพราะมีความเสี่ยงสูง อันตรายมากเกินไป จนมีคุณหมอท่านหนึ่ง บอกว่า ให้ไปพบ Dr.Wong เมื่อผมตรวจและทำการรักษาผ่าตัดเปลี่ยนกระจกตาให้ หลังจากนั้นประมาณสองเดือน ก็เริ่มมองเห็น อ่านหนังสือได้ ถึงจะไม่สมบูรณ์ แต่ก็สามารถกลับมาใช้ชีวิตตามปกติได้มากขึ้น เห็นหน้าพ่อแม่ คนรัก และโลกอันกว้างใหญ่ได้อีกครั้ง ทำให้ผมรู้สึกดีที่ได้ทำอาชีพนี้

ความเป็นไทย : ผมเป็นคนไทย สายเลือดไทยแท้ ที่เกิดในประเทศอเมริกา ผมรู้สึกว่าเป็นเหมือนกับทูตทางวัฒนธรรม, ฝรั่งที่ไม่เคยพบคนไทยมาก่อน เมื่อมาเจอกัน จะเกิดคำพูดว่า โอ้ นี่คุณเป็นคนไทยรึ ทำไมพูดภาษาอังกฤษได้ดี แล้วทำไมถึงเป็นหมอ มีหน้าที่การงานที่ดี ก็อยากให้เขามองมาที่ผม เพื่อทำให้เขาอยากรู้จักคนไทยมากขึ้น แล้วยิ่งผมรู้จักวัฒนธรรมไทยมากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งเป็นตัวแทน เป็นตัวอย่างที่ดีให้ได้สำหรับความเป็นคนไทยได้มากขึ้นไปอีก และวัฒนธรรมไทย ยังมีความน่าหลงใหลจริง ๆ ประวัติศาสตร์ชาติไทยยิ่งใหญ่มาก สามารถรักษาความเป็นเอกราชไว้ได้ ไม่เคยตกเป็นเมืองขึ้นของใคร แสดงให้เห็นถึงความเข้มแข็งของคนไทย เรามีวัฒนธรรมหลากหลาย อาหาร ศิลปะ นาฎศิลป์ และคนไทยใจดี มีรอยยิ้มเสมอ “ประเทศไทย เป็นชาติที่มีความเป็นมิตรที่สุดที่คุณจะพบได้ในโลกนี้แล้วครับ”