เส้นทางกีฬาพื้นบ้าน

เส้นทางกีฬาพื้นบ้าน

เห็นกระทรวงที่ออกเป็น “ราชกิจจานุเบกษา” ที่ว่าด้วยเรื่องของการเล่นพนันกับกีฬาพื้นบ้านแล้วก็พอจะใจชื้นได้ว่าต่อไปนี้เวลาออกไปสู้รบปรบมือกับใครเขาจะไม่ต้องห่วงว่าจะมี “หมาต๋า” มาวิ่งไล่จับเข้าซังเตเสื่อมเสียชื่อเสียงกับวงตระกูลได้เพราะว่าสมัยพ่อไม่เคยโดนจับทำไมรุ่นลูกถึงโดนจับได้ไงหว่า คงเป็นเพราะฝีเท้าที่ไม่จี๊ดจ๊าดเหมือนรุ่นก่อนแหละ แต่ที่อยากเขียนถึงคือเรื่องของวัวลานซึ่งความจริงเขาก็มีเล่นกันอยู่เป็นประจำตามหัวเมืองแถวภาคกลางอยู่แล้ว ข่าวแบบนี้มันส่งผลดีต่อเกษตกรรากหญ้าที่เลี้ยงวัวไทยพื้นเมืองโดยตรงเพราะบรรดาผู้คนเหล่านี้จะสามารถขายวัวมอกันได้ราคาสูงขึ้นถ้ามีใครสักคนมีวัวดีๆ อยู่ในฝูง…

ครูไก่เองก็นิยมชมชอบกิจกรรมเหล่านี้เป็นพื้นอยู่แล้วแต่ก็ไม่ได้ลึกซึ้งอะไรมากมาย แค่รู้ข่าวสองวันก็ไปสอยวัวมาสองตัวเองเพราะสายบอกมาว่าฝีเท้าดีมีอนาคตไกล ก็ต้องเชื่อครับเรื่องแบบนี้ผมไม่อินมากหรอกครับแต่เล็งไว้อีกสองหน่อเป็นวัวสามน้ำทั้งนั้นคือเป็นวัวพร้อมฝึกและออกโรงได้ทันที ว่ากันไปมันคือการลงทุนครับถ้าวิ่งสักงานสองงานพอมีแมวมองมาดูแล้วถูกอกถูกใจจากตัวละสองหมื่นก็กลายเป็นแสนหรือหลายแสนก็อาจเป็นไปได้นี่คือน้ำจิ้มของเรื่องนี้คราวหน้ามาเจาะลึกกันว่าอะไรที่จะบ่งบอกลักษณะของวัวแต่ละตัวว่าอนาคตแจ๋วหรือจอดเขาดูกันอย่างไร

ครูไก่