เรื่องเล่าจากปากเซ

เรื่องเล่าจากปากเซ

นับว่าประสบความสำเร็จอย่างงดงามกับการแข่งขันกอล์ฟสมัครเล่นชื่อ “Chang” ทั้งๆ ที่รายการแข่งขันเช่นนี้ในอดีตก็มีจัดแข่งมากมายหลายรูปแบบแต่สรุปก็ล้มหายตายจากกันไปตามวันและเวลาที่เปลี่ยนผ่าน แต่ชื่อรายการสมัครเล่นรายการนี้นับวันจะทวีความสนุกสนานทั้งรูปแบบการจัด และการได้สิทธิในการได้ไปแข่งขันรอบชิงชนะเลิศ ที่จบมาหมาดๆ ของเรานี่ก็ชื่นใจกันถ้วนหน้าเพราะสังเวียนการดวลวงสวิงอยู่ที่ “ปากเซ” สปป.ลาว ที่ว่าต้องชื่นหน้าตาบานกันไปก็ต้องต่อสู้กับข่าวของ “พายุ” ที่ว่ากันว่าพี่แกมาพอดีในยามที่เราอยู่ที่ สปป.ลาว ถ้าเป็นกีฬาอื่นก็ว่าไปแต่นี้ “กอล์ฟ” ทุกอย่างต้องไม่มีฝนฟ้ามาเกี่ยว…

ในวันที่เราออกเดินทางกันจากสนามบิน “ดอนเมือง” สู่อุบลราชธานีเช้าตรู่ของวันศุกร์ตามโปรแกรมเราจะถึงสนามบินนานาชาติอุบลราชธานีก็หลังพระฉันเช้านิดหน่อย แต่ข่าวจากกรมอุตุ หรือสำนักข่าวไหนก็ว่ามี “ท่วมกับท่วม” ซึ่งความจริงก็เป็นดังว่าวันศุกร์ที่โน่นเราเที่ยวกันเต็มที่ ทั้งน้ำตก อาหาร ไร่กาแฟ แถมวัดเข้าไปอีก ฯลฯ คือจัดเต็มเที่ยวไปก็ระทึกกับฝนไป พอล่วงเข้าเย็นๆ สิ่งที่ทุกคนนึกถึงก่อนหน้าก็มา “ฝนจ้า” ตกแบบไม่ลืมหูลืมตาครูไก่และทีมงานบอกเหมือนกันว่า “ตกให้พอพรุ่งนี้ขอแค่ก่อนวันออกรอบ”

ในงานเลี้ยงตอนกลางคืนบรรดาเกจิจากมือถือดูว่าพรุ่งนี้ “เผาจริง” แต่คนเหนือดวงอย่าง GolfTime” ผ่านอะไรมาเพียบเมื่อเทียบกับเรื่องแค่นี้ ถ้าเป็นวงการพนันก็ต้องบอกว่า “ร้อยบาทเอาขี้หมากองเดียว” ผมเองมวยจะขึ้นชกถ้ายังไม่จบด้วยเสียงระฆังยากที่จะยอม “การสวนกระแสมันจึงเกิดขึ้น” เราชาว GolfTime ของถูกท่านว่า “อย่างน้อยต้องมี 18 หลุมจาก 27 ที่เราวางเป้าไว้” แต่เช้าขึ้นมาฟ้าแจ้งจางปางทุกอย่างเหมือนถูกสกัดด้วยเทือกเขาอะไรสักอย่างกับฝนที่เคยเห็นเมื่อวานเย็นเช้านี้

สรุปว่างานนี้จากที่เคยหวังแค่ 18 หลุมก็กลายเป็น 27 หลุมหรือบางก๊วนก็จัดไปมากกว่านั้นเป็นความหรรษาแบบ “ฟรีบริสุทธิ์” คำนี้คืออะไรไปถามคนที่ได้ไปกับเราดูเอาเอง…แต่พอเรากลับเข้ามาไทยในตอนค่ำผลปรากฏว่า “ฝนตกแบบฟ้ารั่ว” กันเลยทีเดียว นี่คือ “Chang” ที่ไม่เคยทำให้ใครผิดหวัง แต่จะอะไรก็ช่างปีหน้าฟ้าใหม่จะสดใสกว่าเดิมอย่างแน่นอนอดใจรอกันอีกไม่กี่อึดใจ แต่เหนือคำพูดใดๆ ก่อนหน้าครูไก่เองไข้รับประทานงอมพระรามคิดอย่างเดียวขอให้หายทันวันและเวลาเถิดเจ้าประคู้น…ซึ่งความจริงผมไม่เชื่อเรื่องแบบนี้อยู่แล้วคนเราต้องพึ่งตัวเอง…สาธุยกมือท่วมหัวไหว้สี่ทิศแค่นั้นเอง….

ครูไก่