สัพเพฯ กอล์ฟ

เตรียมงานกันหรือยัง

เตรียมงานกันหรือยัง

เหลือเวลาอีกไม่นานความสัมพันธ์ไทย-จีน จะเดินทางมาถึงขั้นผ่อนผัน VISA กันเป็นเวลาถึง 30 วัน นัยว่าจะเป็นแนวทางการขับเคลื่อนของการท่องเที่ยวซึ่งจะนำมาซึ่งเม็ดเงินจำนวนมหาศาลเพื่อใช้ในการพัฒนาประเทศชาติ ครูไก่เองก็เห็นดีเห็นงามด้วยกับความสำเร็จของรัฐบาลของนายกท่านนี้ ส่วนผลพวงที่เกิดขึ้นคราวนี้จะมาจากการทำงานในรัฐบาลชุดก่อนหรือไม่มันก็ยากที่จะคาดเดาเพราะอาจจะขึ้นอยู่ว่าใครรักฟากฝั่งไหน คงไม่ต้องบรรยายอะไรกันมาก…

กลับมาที่มุมมองของเราดีกว่า “เราเตรียมตัวกับนักท่องเที่ยวจำนวนมหาศาลเหล่านี้กันหรือยัง” เราเคยกลับมาคิดหรือมองย้อนกลับไปว่าก่อนยุค COVID จะมาเยือนเราเคยมีนักท่องเที่ยวจากจีนมายังบ้านเรามากน้อยแค่ไหนและ “เขาชอบอะไรที่เรามี” เพราะว่าการจะได้ใจใครเราต้องรู้ลึกถึงความต้องการของนักท่องเที่ยวเหล่านั้นให้ทะลุปรุโปร่งแล้วก็นำเสนอหรือจัดเตรียมงานเอาไว้ให้เรียบร้อย ด้วยที่ว่าเมื่อถึงเวลาที่เรานัดกันทุกอย่างก็จะราบรื่นและมีระบบอย่างที่เราคิดไว้…

ที่ผมคิดได้แบบนี้นั่นเพราะช่วงนี้ครูไก่เล่นเฟซบุ๊กอย่างที่ชาวบ้านชาวช่องเขามีกัน ทีนี้เวลาว่างก็จะส่องโน่นส่องนี่ไปเรื่อย ส่วนมากจะไปเผือกเรื่องคนอื่นทั้งนั้นมีบ้างที่ไปส่องออกนอกลู่นอกทางดีบ้างเลวบ้างก็ว่ากันไป…แต่ประเด็นที่อยากจะคุยก็คือ “เจ้าเฟซบุ๊ก” ที่เราเล่นอยู่มันเอาข้อมูลที่เราใช้ไปประมวลแล้วก็ส่งถึงความชอบกลับมาให้เราดู แล้วดูเหมือนว่ายิ่งเราเล่นความเข้าใจของเฟซบุ๊กกับตัวเราเหมือนจะสนิทชิดชอบ อะไรที่อยากได้เฟซบุ๊กเป็นธุระจัดให้ แต่บอกตรงๆ นะบางทีไอ้ที่เขาหามาก็เหลือเกินที่จะรับได้เหมือนกัน ดังนั้นอะไรดีอะไรเลวก็ต้องพิจารณาดูเอานะครับ

แล้วทีนี้อะไรที่สอนเราได้จากเฟซบุ๊กที่เรามีเล่นกันอยู่ ข้อมูลที่เราทำมันจะถูกประมวลผลแล้วกลับมาสู่เจ้าของ ดังนั้นถ้าประเทศเราเปรียบได้กับเฟซบุ๊กเมื่อมีคนมาตะลอนๆ เที่ยวกันเป็นสิบล้านข้อมูลที่เราได้มาจากนักท่องเที่ยว หรือเขาชอบอะไรจะได้สรุปปิดจบและสนองได้ไม่ผิดพลาด เพราะผมเชื่อว่าหากเราสามารถล่วงรู้ถึงจิตใจผู้อื่นว่าเขาชอบแอะไรแบบไหนเราก็จะปิดงานได้สวย แล้วในปีถัดไปการวางแผนที่จะทำงานในปีต่อๆ ไปมันก็ง่ายขึ้นครับ…

เห็นไหมครับการเล่นเฟซบุ๊กหากเรามองในเชิงบวกแล้วเอาข้อคิดที่ใกล้เคียงกับกิจการการงานเมืองมาประมวลมันคงจะมีการพัฒนาไปแบบไม่หยุดหย่อนแน่นอนครับ

ครูไก่