คู่กรรม

คู่กรรม

ถ้าลองย้อนกลับไปราวๆ 20 ปีคำว่า “คู่กรรม” ใครก็คิดได้ถึงความรักของนายทหารญี่ปุ่นนาม “โกโบริ” ที่มีต่อสาวนางหนึ่งนาม “อังศุมาลิน” นับเป็นนวนิยายที่ผู้คนทั่วไปติดกันทั้งบ้านทั้งเมืองทั้งนวนิยายที่เป็นตัวหนังสือและเมื่อมาเป็นละครหลังข่าวรวมถึงหนังใหญ่ที่ลงจอ แทบจะทุกวิธีการนำเสนอมันมีทุกข์สุขรอยยิ้มและน้ำตา แต่จะอะไรก็ช่างมันก็จบลงที่ทุกข์เศร้าด้วยที่ นายทหารที่เป็นตัวเอกฝ่ายชายดันหลบระเบิดไม่ทันเลยมีอันต้องเลิกหายใจกลายเป็น “ศพ” ไปฉิบ แต่กว่าจะจากกันไม่รู้ว่าน้ำตาในจอกับน้ำตานอกจออะไรจะนองหน้ามากกว่ากัน…

ทีนี้ลองมารับรู้กับเรื่อง “คู่กรรม” นี้ดูบ้างบางทีใครที่กำลังหมดอาลัยตายอยากกับอะไรสักอย่างอาจฟื้นคืนความคิดที่อยากจะต่อสู้ดูบ้าง… เท้าความเรื่องนี้ต้องย้อนไปเกือบ 40 ปีก่อนโน้น ในสโมสรที่ผมทำงานมีสาวนางหนึ่งหน้าตาคมคายคือผิวสีน้ำผึ้ง ตากลมโต ถ้านึกอะไรไม่ออกให้นึกถึง “ปูดำ” อดีตนางงามที่เคยมีดีกรีเป็นนักว่ายน้ำที่มีสถิติงดงามไม่น้อย แต่กับสาวนางนี้เธอทำงานอยู่แผนกเบเกอรี่แล้วฝีมือระดับเทพคนหนึ่ง แต่ก็อย่างว่าในยามที่เธองามซะขนาดนั้นเธอจะเลือกใครเป็นคู่ชีวิต มันยากยิ่งกว่าสอยดาวในงานกาชาดอีก…สุดท้ายเธอก็เลือกเพื่อนผมคนหนึ่งเป็นคู่ชีวิตหลังตกแต่งกันก็ทำงานกันอยู่ที่สโมสรอีกพักหนึ่ง ยอดชายนายคนนี้ก็ลาออกไปทำงานที่สนามกอล์ฟแห่งหนึ่งแถวรังสิตเห็นว่าทำงานอยู่หลายปีโดยที่มีสาวเจ้าเป็นแม่บ้านอยู่ข้างกายตลอดเวลา แต่โชคชะตาก็เล่นตลกกับเขาสองคนในช่วงเวลานั้นคุณพ่อลูกสองในเวลานั้นตัดสินใจออกจากงานในสนามกอล์ฟแรกแล้วเดินทางไปทำงานยังตะวันออกกลาง จากความรู้ความสามารถและความขยันขันแข็งเงินทองที่เก็บหอมรอบริบได้มากโขอยู่ ขณะที่เมืองไทยลูกสาวและลูกชายก็โตขึ้นทุกวัน หน้าที่ของคุณพ่อก็ต้องกลับมาทำหน้าที่ผู้นำครอบครัว แต่ก็อาศัยความที่เป็นคนขยันขันแข็งในการทำงานแต่อดีตการกลับมาแล้วจะมีงานรองรับมันก็ไม่ยาก สรุปว่ามาถึงก็เข้าทำงานในสนามกอล์ฟที่ถือว่าเป็นสนาม 5 ดาวบวกๆ ในเวลานั้นสนามก็อยู่แถวๆ หลักสี่บางเขนนี่แหละทำงานไปดูแลครอบครัวไปลูกๆ ก็โตขึ้น ส่วนภรรยาก็ช่วยอยู่เบื้องหลังไม่มีขาดตกบกพร่องแม้แต่น้อย…คนเรานะครับเวลาทำงานไปนานๆ ก็มักจะมีคนรักและคนชังในเวลาเดียวกัน สุดท้ายก็ขอลาออกทั้งๆ ที่กรรมการสนามเองก็ทัดทานโขอยู่ แต่พัดลมหรือจะทานแรงของพายุไปได้ สุดท้ายก็ตกงานอยู่ไม่กี่ชั่วโมงพี่แกก็ได้งานใหม่โดยสนามที่เปิดแขนรับเข้าทำงานก็ไม่ด้อยกว่าที่เดิมเลยทีเดียว…

ทิศทางการงานก็สวยเงินทองที่ได้มาก็นำไปลงทุนซื้อตึกแถวบ้างห้องพักบ้าง นำมาเปิดให้เขาเช่าเป็นรายได้อีกทาง ล่วงเข้าเวลาที่ลูกๆ เริ่มเข้าเรียนมหาวิทยาลัยด้วยกันทั้งคู่ มันกลับมีเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นในครอบครัว…ส่วนจะเรื่องอะไรโปรดติดตามในฉบับหน้า… คำว่า “คู่กรรม” ดูว่าใช้กับเขาไม่ได้อย่างเต็มปากเต็มคำนัก ส่วนจะเกิดอะไรขึ้นกลางเดือนมกราคมปีหน้าเจอกันนะครับ

ครูไก่