สัพเพฯ กอล์ฟ

จากป่าชายเลนสู่แหล่งท่องเที่ยว

จากป่าชายเลนสู่แหล่งท่องเที่ยว

ความจริงการทำมาหากินในบ้านเราเมืองเราหากผู้คนมีใจจะทำแม้เป็นชาวบ้านชาวเมืองที่อยู่ชายขอบแผ่นดินที่ทำมาหากินด้วยการเป็น “ชาวประมงชายฝั่ง” เพราะคำคำนี้ผมเองมีความเข้าอกเข้าใจเนื้อแท้ของชาวประมงกลุ่มนี้ เพราะจากแนวชายฝั่งของปากน้ำบางปะกงไล่เรียงลงมาฝั่งตะวันตกยัน “บางตะบูน” เพชรบุรี แถบนี้เป็นป่าชายเลนที่อุดมสมบูรณ์ เพราะจากชายฝั่งทะเลขึ้นบกไปราวๆ 10 กิโลเมตร แถบนี้ก็จะอุดมไปด้วยบ่อกุ้ง บ่อปลา ฯลฯ ตามพื้นที่ แถมในบางพื้นที่จากแนวป่าชายเลนยังตรงลงทะเลแทบจะทุกตารางกิโลเมตรมันถูกปรับแปรไปเป็นพื้นที่เลี้ยงหอยที่แตกต่างกันไปตามพื้นที่ บางแห่งเขาเลี้ยง หอยลาย หอยแครง หอยแมลงภู่ หรือแม้กกระทั่งหอยนางรม วิธีการก็แตกต่างกันไป…

แต่มีบางที่ซึ่งนอกจากในทะเลจะเป็นฟาร์มหอยที่ว่ามา บนบกเป็นบ่อกุ้งกึ่งธรรมชาติ แล้วแถมด้วยคำว่า “โฮมสเตย์, รีสอร์ท” ซึ่งแล้วแต่ใครจะใช้เพื่อจุดประสงค์ในกิจกรรมที่ทำเป็นอาชีพรอง แต่ถ้าในแถบ “บางตะบูน” แล้วไม่มีใครเกิน “บ้านไม้ชายเลนรีสอร์ท” จากบ่อกุ้งเดิมสภาพพื้นที่ปรับเปลี่ยนเป็นสถานที่พักตากอากาศใกล้ๆ กรุงเทพฯ เพราะจากกรุงเทพฯ ไปเพชรบุรีสถานที่นี้อยู่สายในแยกจากถนนพระราม 2 จากสมุทรสงครามที่ทุกคนรู้จักชื่อไม่ คลองโคน, แหลมผักเบี้ย ฯลฯ ถนนสายนี้บอกได้เลยน่าขับรถไปเยือนมาก “บ้านไม้ชายเลนรีสอร์ท” นี้บรรจุเอากิจกรรมไว้เต็มเพียบ ทั้งเรือ ทั้งโคลน และการอนุรักษ์การปลูกป่าชายเลน คราวหน้ามีเวลาจะมาคุยให้ฟังว่าสถานที่นี้ไม่ใช่มีดีแต่ชื่อ…แต่มันคือของดีชานเมืองที่ต้องไป…..

ครูไก่