ไปกันให้สุดกับ”อาโป” กับเส้นทางสายอาชีพ

ไปกันให้สุดกับ”อาโป” (ชลชีวา วงษรัศม์ )
กับเส้นทางสายอาชีพกอล์ฟ

เมื่อก่อนผมมีแนวความคิดที่จะสนับสนุนนักกอล์ฟจำนวนมาก หลายๆ คน ที่ฐานะไม่ดีมากนัก แต่เป็นเด็กที่ขยัน มีเป้าหมาย มีความฝัน มีศักยภาพ

ปัจจุบันก็ยังมีความคิดอย่างนั้นอยู่ แต่เปลี่ยนแนวทางปฏิบัติ และเลือกที่จะสนับสนุน

เป็นเพราะพอถึงขั้นที่จะก้าวสู่อาชีพ เป็นสิ่งที่ไม่ใช่แค่ให้โอกาส แต่เป็นการทำอะไรร่วมกันแบบมีเป้าหมาย แบบจริงจัง ชัดเจน และเด็ดเดี่ยว ซึ่งเป็นการลงทุนที่สูง

การทำงานต้องเป็นทีม ประกอบไปด้วยตัวนักกีฬา พ่อแม่ ทีมผู้ฝึกสอน ต้องเป็นไปในทางเดียวกัน ทุกคนต้องรวมกันเป็นหนึ่ง เพื่อสร้างความแข็งแกร่งทั้งร่างกายและจิตใจ

ประเภทพ่ออย่าง แม่อย่าง นักกีฬาอย่าง โค้ชอย่าง มันไม่มีหนทางไปสู่ความสำเร็จแน่นอน พลังงานกระจัดกระจาย พลังที่จะวิ่งทะลุทะลวงมันไม่เกิด

ขณะนี้มีนักกีฬาที่ดีมีอยู่มากมายที่เรียกว่า “Good” แต่บอกได้เลยว่าเส้นทางสายอาชีพที่จะประสบความสำเร็จเหมือนรุ่นพี่ๆ มันจะไม่เกิด มันจะต้อง “Great”

คุณสมบัติที่จะเป็น “Great” ได้นั้น สิ่งจะต้องมี คือ 1. ต้อง Focus 2. ต้องมี Passion

Focus คือการเลือกทำ เลือกฟัง ในสิ่งเฉพาะที่จะทำให้ตัวเองถึงเป้าหมายที่ชัดเจน อย่ามั่วซั่วอยู่กับความหลากหลาย ตัดสินใจเลือกโอกาส เลือกเส้นทางของตัวเองให้ชัดเจนว่าจะเป็นทางไหน ไปกับใคร ไปเพื่ออะไร ความเด็ดเดี่ยว หรือถ้าเป็นคำสุภาษิต คือ “อย่าจับปลายสองมือ”

เมื่อตัดสินใจเลือกเส้นทาง จากการพินิจวิเคราะห์อย่างถ้วนถี่แล้ว ว่าจะเลือกเส้นทางไหน เลือกทีมไหนแล้วก็มุ่งหน้าไปด้วยกันอย่าแตกแถว ทิ้งหัวโขน ทิ้งความคิดตัวเองที่แปลกแตกแยกจากทีมออก ลงมือทำในสิ่งที่ทีมมีความเห็นร่วมกัน

อย่าทำหลายอย่าง ต้องทำแบบมั่นใจในตัวเองว่าเราจะสำเร็จ อย่าทำแบบกล้าๆกลัวๆ ประเภท….ก็อยากนะแต่กลัวไม่สำเร็จ…ไม่สำเร็จแล้วจะทำอย่างไร…อย่าทำ

Passion คือสิ่งที่ตัวเองมีความฝัน มีความต้องการ มีความเชื่อมั่น แล้วลงมือทำมันอย่างมีความสุข มีความตั้งใจอย่าง

เมื่อเรามีเป้าหมาย ก็ลงมือทำให้สุดชีวิต สุดกำลัง เลือกทำในสิ่งที่จะทำให้เป้าหมายสำเร็จ กัดแล้วต้องไม่ปล่อย ลำบากและเหนื่อยแค่ไหนก็จะทำ ลงมือทำ…ทำ…แล้วก็ทำ โดยไม่มีอะไรมาเปลี่ยนแปลงเราได้

สองสิ่งนี้คือ สิ่งที่จะตอบโจทย์ทั้งหมดที่จะทำให้สำเร็จ เพราะถ้ามีแล้ว อะไรๆ ก็จะตามมา เช่นการมีวินัยความขยัน ความอดทน การปรับหาในสิ่งที่ดีขึ้นในวงสวิง ในความคิด

สิ่งที่พูดมาไม่ใช่ว่าจะหาพบในนักกีฬากันง่ายๆ อาจจะเรียกว่า 1 ในพัน ก็ว่าได้

ผมทำงานกับนักกีฬามาหลายคน พบว่า “อาโป” หรือ “ชลชีวา วงษรัศม์ “ คือนักกีฬาอีก 1 คน ที่มีคุณสมบัติที่จะเป็น “Great” ได้

พ่อแม่ของอาโป ตัวอาโป และทีมงานผู้ฝึกสอน ทั้งอดีต ทั้งปัจจุบันที่ประกอบไปด้วยนักจิตวิทยาเทรนเนอร์ร่างกาย และผู้ดูวงสวิงและการเล่น รวมทั้งผู้สนับสนุน มีความคิดเห็นเป็นทางเดียวกัน ว่าเราจะลงเรือลำเดียวกัน จะช่วยกันพายให้ถึงเป้าหมาย ซึ่งมีหลายเป้าจากเล็กไปใหญ่ เราจะมุ่งหน้าไปถึงเป้าที่ใหญ่ที่สุด นั้นคือ LPGA

สำหรับ Mindset ของผมแล้ว ฝีมือกอล์ฟ เทคนิคต่างๆ ฝึกฝนกันได้ มีเท่าๆกัน ผู้สนับสนุนทางการเงิน หากันได้ ถ้านักกีฬาเราพร้อมจริง ไม่ใช่สิ่งที่ยาก แต่การที่นักกีฬาจะมีคุณสมบัติ “Great” และการมีทีมงาน(พ่อแม่ นักกีฬา โค้ช ผู้สนับสนุน) ที่ไปในทางเดียวกัน คือสิ่งที่สำคัญที่สุด ที่หาได้ยากยิ่ง

เมื่อเจอสิ่งที่มีความพร้อม มีศักยภาพ แบบนี้ และเราก็มีความพร้อม ถึงแม้ทุนจะมีไม่มากเท่าไร แต่ก็เชื่อมั่นว่าเราจะหาเอาได้ข้างหน้า ก็ทำให้ผมทุ่มเทเต็มที่ หนึ่งในการทุ่มเทคือการไปเป็นคนถือถุงให้เองเมื่อแข่งขัน

การไปถือถุงให้นั้น ได้ประโยชน์หลายอย่าง เช่นประหยัดค่าใช้จ่าย ในเมื่อเราต้องไปช่วยโค้ชเขาอยู่แล้วอันไหนประหยัดได้ก็ต้องประหยัด

แต่สิ่งที่ได้ประโยชน์มากๆ คือได้เข้าไปใกล้ชิดดูวิธีการเล่นของนักกีฬา ดูวิธีคิด ดูวิธีตัดสินใจของนักกีฬาเพื่อนำมาพูดคุยกัน นำมาซึ่งการออกแบบการฝึกฝน และปรับกันใหม่เพื่อสิ่งที่ดีขึ้น รวมทั้งได้ช่วยตัดสินใจ ช่วยเป็นที่ปรึกษา ในวิธีการเล่นต่างๆ ซึ่งก็เหมือนกับได้ลงไปโค้ชอย่างใกล้ชิด

ก็ไม่ได้คิดว่าจะทำหน้าที่ตรงนี้ตลอดไป แค่ช่วงหนึ่ง ให้ทุกอย่างตกผลึก ให้เธอแกร่งพอ เพราะนี่แค่เป็นการเริ่มต้นของเธอสู่อาชีพ ที่ไม่ใช่ให้เวลาและประสบการณ์(ซึ่งไม่รู้เมื่อไร)พาเธอไปถึงความสำเร็จอย่างตามเวรตามกรรม ผมเชื่อว่าเราทำเวลาให้สั้นลงได้ ขอเพียงมีความพร้อมและคุณสมบัติของความเป็นนักกีฬาที่ “Great”

เพราะเป้าหมายนักกีฬาคนต่อไป ผมก็กำลังค้นหาอยู่ต่อไป เคมีตรงกัน ทำบุญมาร่วมกันก็ต้องเจอกัน

คนสำคัญที่อยู่ในเป้าหมายที่เราจะทำต่อให้ติดตาม”อาโป”ไป คือ “ไซคี” หรือ “กนกณัฐ เขมรัตน์” ลูกสาวผมเอง

โปรเชาวรัตน์ เขมรัตน์