สมุทรสาคร…เอ้ย …EP.2

สมุทรสาคร…เอ้ย …EP.2

จากที่เป็นจังหวัดขนาดกระทัดรัดมีเพียง 3 อำเภอแค่นั้นเอง นั่นคือ อ.เมือง, อ.บ้านแพ้ว แล้วก็ อ.กระทุ่มแบน ซึ่งความจริงทั้งสามอำเภอเนี่ย บรรจุไปด้วยโรงงานอยู่เต็มตไปหมดจะเป็นอุตสาหกรรมทางอาหารที่เป็นพืชมาจากท้องถิ่น หรือโรงงานอาหารแปรรูปจากการทำประมงทั้งชายฝั่งและน้ำลึก  นอกจากนั้นก็เป็นงานอุตสาหกรรมหนักๆ ไปเลย ซึ่งก็ไม่เกี่ยวกับประมงและเกษตร นี่คือที่มาของเมืองที่เกิดการระบาดของ “โควิด-19” มันถึงได้หนักหนาที่สุดเท่าที่เคยมีมา กลับมาที่เรื่องของโรงงานกันหน่อยว่าทำไมเจ้า “โควิด-19”มันถึงได้เหิมเกริมเข้ามาถึงขนาดนี้ ความจริงถนนสายนี้จากมหาชัยไป กทม.ก็เพียง 29 กิโลเมตรเอง ถ้ารถไฟก็ชั่วโมงนิดๆ รถยนต์ก็ 30 นาทีเอง แต่ถ้าเดินเข้ากรุงเทพฯก็ 6 ชั่วโมงกว่าๆ เอง…

แต่ถ้าจะคิดถึงแรงงานที่มีจำนวนและความคุ้มค่าในการว่าจ้างที่มีมาแต่อดีตก็ต้องมาจากเมืองทางตะวันตกนั่นแหละ “ทั้งขยันไม่เรื่องมากและมาหลายสาย” เรื่องพันนี้เขารู้กันให้รึ่มไปหมด “ขยันประหยัดอดทน” แรงงานสายตะวันตกมีครบ “ขยัน”คือ สั่งงานร้อนหนาวฝนได้หมด จะบอกให้นะครับบรรดาแรงงานที่พูดถึงนั้นส่วนมากจะลงเรือประมงที่มีอยู่ดาษดื่นของกองเรือประมงของ “มหาชัย”เขาเอง เพราะการทำประมงน้ำลึกหรือเรืออวนน้ำลึก เมื่อลงอวนแล้วจะร้อนหนาวฝนอย่างไรไม่ทราบพอได้เวลาจะเอาอวนขึ้นต้องทันทีทันใดดึกดื่นค่ำคืนอย่างไรไม่ทราบได้เวลาต้องมาเลย…เอาเป็นว่าแรงงานสายที่มาจากพื้นที่บางทีจะมีปัญหามาเนืองๆ คือ ภาษาทางชาวบ้านเรียก “รู้มาก”จะเอาไอ้โน่นจะเอานี่ดังนั้นบรรดาเจ้าของก็หันไปรับเอาแรงงานอื่นดีกว่า…สบายใจ

กลับเข้าโรงงานบนฝั่งที่บรรดานักค้าแรงงานมาประจำอยู่เป็นแสนๆ หรือบางทีอาจจะมากกว่านั้น ก็ทรงเดียวกันคือ แรงงานเหล่านี้ขยันทำงานเป็นที่สุดจะด้วยสภาพพื้นถิ่นที่มาจากหลายเผ่าหลายกอที่ชีวิตยังลำบากยากเข็ญอยู่มาก แรงงานเหล่านี้ก็แน่นอน “สมุทรสาคร”คือหมายในชีวิตแรงงานเหล่านี้ กลับมาคำว่า “ประหยัด”เรื่องนี้ไม่ใช่ตัวแรงงานที่มีความประหยัดแต่เป็นตัวเจ้าของเองจะได้ใช้คำนี้เต็มๆ นั่นเพราะจากมหาชัยไปชายแดนเมือง “หงสา”เต็มที่ไม่เกิน 3 ชั่วโมงด้วยทางหลวงที่เดินทางได้สะดวกสบายทั้งไปทั้งกลับ ด้วยวิธีการเข้ามาทำงานเอาเข้าจริงๆ ถ้าเป็นแรงงานที่ถูกต้องตามกฎหมายแรงงานน่าจะมีค่าใช้จ่ายราวๆ 25,000 -30,000 บาทต่อคน แล้วอีกข้อคือการดูแลโน่นนี่นั่นอีกอันเป็นรายจ่ายที่ต้องรับผิดชอบ นั่นหมายถึงตามระบบแต่ถ้ามาสายหมอกมืดตัวรายจ่ายที่ว่าจะหายไปโขเชียวนะท่าน…นี่คือ “ประหยัด” ส่วน “อดทน”ก็ยกให้เป็นส่วนของแรงงานที่เขาเข้ามาทำมาหากินก็แล้วกัน…

ทีนี้ก็พอจะกระจ่างได้แล้วเป็นเช่นนี้ “COVID-19” มันถึงได้ซุ่มอยู่เป็นพันๆ ในจังหวัดสมุทรสาคร ก็นี่แหละแรงงานสายสว่างที่ผ่านการคัดกรองมันก็เน่าไปด้วย แต่จะด้วยเหตุผลอะไรก็ช่าง สมัยที่เราเสียกรุงครั้งแล้วครั้งเล่ามันก็เป็นเพราะคนในเรากันเอง คราวนี้ก็เหมือนกับคนในเป็น “เรื่อง”คนนอกเป็น “ราว” สุดท้ายปลายทางก็เป็น “เรื่องราว”ที่เห็นนี่แหละครับกระผม

ครูไก่