กาญจน์ บุพศิริ

กาญจน์ บุพศิริ
General Manager
LAKE VIEW RESORT & GOLF CLUB
“งานทุกอย่าง จะสำเร็จได้ ทุกคนต้องเดินไปด้วยกัน”

ชอบกีฬา : เรื่องเรียนไม่ค่อยเน้น เรียนแค่พอผ่าน แต่ถ้าเป็นกิจกรรมด้านกีฬาเต็มที่ ตัวสูงมาตั้งแต่เป็นนักเรียน เวลาเข้าแถวอยู่หัวแถวตลอด ผมเรียนที่ ราชวินิต บางเขน ตอน ม.ต้นเล่นกีฬาไปเรื่อยเปื่อย ฟุตบอล บาสฯ รักบี้ มาเริ่มเล่นบาสเกตบอลจริงจังเมื่อขึ้น ม.ปลาย พอดีโรงเรียนกำลังจะสร้างทีมบาสฯ เราเล่นอยู่แล้วก็เลยไปคัดเลือกตัว ผมเล่นเป็นปีกใน

เป็นพระรองที่ภาคภูมิใจ : ถึงทีมเราจะไม่ได้เหรียญอันดับหนึ่งเลย แต่ก็ได้เข้ารอบลึก ๆ มีโอกาสเข้าชิงบ้าง มีอยู่ครั้งหนึ่งเป็นการแข่งของ กทม. อาจารย์ได้สมัครแข่งไว้ให้ แต่ทีมเราไม่รู้ว่ามีการแข่งขัน ช่วงนั้นปิดเทอมพอดี เรียกรวมทีมได้แค่ 8 คน ไปแข่งด้วยความไม่พร้อม ไม่ลงตัว ต้องหมุนเวียนสลับตำแหน่งช่วยกันไป แต่ยังสามารถเข้ารอบลึก ๆ ได้ นั่นคือความประทับใจและภาคภูมิใจ ถึงจะไม่ได้แชมป์ก็ยังได้เป็นพระรอง

เริ่มเรียนกฎหมาย แต่ลงท้ายจบกอล์ฟ : ครอบครัวเป็นสายกฎหมาย ส่วนใหญ่เรียนนิติศาสตร์ ม.ธรรมศาสตร์ ผมก็ตั้งเป้าเรียนทางด้านกฎหมายด้วยเช่นกัน แต่พอผมไปเรียนนิติศาสตร์ ที่ ม.รามฯ แล้วรู้สึกไม่ชอบ ประจวบกับ กอล์ฟ ม.รามฯ เปิดเป็นรุ่นแรกพอดี และตัวเองก็ชอบกีฬา เลยคุยกับที่บ้านว่า ขอเปลี่ยนได้มั้ย ที่บ้านสนับสนุนให้เล่นกีฬาอยู่แล้ว ไม่ขัดขวางอะไร คุณแม่ชอบเทนนิส ผมก็เคยเล่นเทนนิสตามใจคุณแม่อยู่พักนึง แต่ก็ไม่จริงจังเท่าบาสฯ

กอล์ฟ : ผมคุ้นเคยจากการดูทีวี, คุณลุง คุณป้า ญาติ ๆ ก็เล่นกอล์ฟกันอยู่ คุณพ่อก็เล่นบ้าง เคยจับผมไปหัดด้วย แต่ตอนนั้นคิดว่า ยังไม่ใช่กีฬาของเรา เลยไม่สนใจ ตอนไปเรียนกอล์ฟที่ ม.ราม ผมยังตีกอล์ฟไม่เป็นเลย แต่ตั้งใจอยู่แล้วว่า ยังไงก็ต้องตีกอล์ฟสักวันแน่ ๆ ทำให้ผมลงเรียนจนจบการบริหารจัดการกอล์ฟ ม.รามคำแหง รุ่น 1 ใช้เวลาเรียน 3 ปีก็จบ คิดว่าอายุเยอะแล้วอยากจะรีบจบ ต้องรีบทำงาน จะมาชักช้าอยู่คงไม่ได้แล้วลงเต็มทุกเทอม ซัมเมอร์ก็ลง ไปเรียนกอล์ฟก็นับว่าโชคดี เพราะมีเพื่อน ๆ พี่ ๆ ที่เล่นกอล์ฟเก่ง ๆ มาช่วยดูให้ ช่วงเล่นมากที่สุดก็ตอนเรียน เพราะกำลังอยากรู้อยากเห็น

บริหารการจัดการกอล์ฟ : ผมเรียนเป็นรุ่นแรกเลย ทำให้ความพร้อมทางการเรียนยังไม่เต็มที่ เราต้องอาศัยการอ้างอิงตำราที่มาจากต่างประเทศเป็นหลัก โชคดีที่อาจารย์ผู้เข้ามาสอนเก่ง ๆ ทั้งนั้น สามารถช่วยเหลือเราได้เป็นอย่างดี การเรียนสาขานี้ ทำให้รู้ว่า การเป็นโปรกอล์ฟ กับการบริหารงานในสนามกอล์ฟ มันแตกต่าง ทำงานกันคนละแบบ เป็นโปรฯ ต้องจริงจังกับการซ้อมแบบนักกีฬา เข้าใจในวิธีการเล่น การดูแลสุขภาพร่างกาย ทำให้เข้าใจว่า กอล์ฟ ไม่ได้มีแค่การตี, แต่ผมไม่ได้มีความคิดจะมุ่งไปเป็นโปร เพราะมองแล้วว่าตัวเองคงไม่เดินสายที่จะไปแข่งหรือสอนแน่นอน เพื่อน ๆ มาชวนไปสอบโปรก็ไม่เคยไป เพราะอายุก็เริ่มเยอะแล้ว คิดอยากจะไปเป็นผู้ตัดสินกอล์ฟมากกว่า เพราะตอนเรียนทำคะแนนได้ดี แล้วยังใกล้เคียงกับการเรียนกฎหมายที่คุ้นเคยด้วย แนว ๆ เดียวกัน และการเป็นผู้ตัดสินกอล์ฟ ก็ไม่ได้ตัดสินแค่ในประเทศ ตอนนั้นมองไกลว่าอาจจะก้าวขึ้นไปถึงระดับนานาชาติก็ยังได้

ได้งานตรงสาย : ตอนเรียนจบ บังเอิญว่า สโมสรราชพฤกษ์ เปิดสมัครรับพนักงาน และต้องการคนที่เรียนจบกอล์ฟ บ้านผมอยู่ใกล้ ๆ สนามด้วย ทุกอย่างลงตัว เลยไปสมัครไว้ก่อน แล้วเขาก็เรียกตัวเข้าไปทำงาน ผมเลยต้องเปลี่ยนแผน เพราะได้ทำงานที่ต้องใช้ความรู้ทางด้านกอล์ฟที่เรียนมาเหมือนกัน ทั้งช่วยฝึกอบรม สอน ด้านวิชาการ ให้กับ แค้ดดี้, จัดการแข่งขัน ได้ทำงานเยอะกว่าที่คิด เริ่มจากเป็น มาร์แชล สตาร์ทเตอร์ ช่วยฝึกสอนแค้ดดี้ ทั้งวิชาการและปฏิบัติ ขยับมาเป็นหัวหน้าแค้ดดี้ ผู้จัดการแผนก ฯลฯ ได้ทำหลายอย่าง ทำให้ได้มีโอกาสสร้างผลงาน เติบโตในสายงาน

ปัตตาเวีย : ทำงานอยู่ที่ราชพฤกษ์ได้สักพักใหญ่ ผู้ใหญ่ให้โอกาสไปทำงานบริหารเต็มตัว เป็นผู้จัดการทั่วไป ที่สนามปัตตาเวีย ต้องดูแลทุกอย่าง เข้าไปตั้งแต่มีทีมงานแค่ 2 คน สนามกำลังเริ่มปรับปรุง มีทั้งงานก่อสร้าง และบริหารสนาม ทำให้ได้เรียนรู้มากขึ้น ปัตตาเวีย เป็นสนามเปิด ขณะที่ ราชพฤกษ์ เป็นสนามปิด, การหาลูกค้า การกำหนดราคา การตลาด การขายซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่เคยทำมาก่อน ก็ได้ทำ บริหารงานบุคคล เรื่องไหนที่ไม่เคยรู้ หรือรู้น้อย ก็ต้องเรียนรู้ให้มากขึ้น มันทำให้เราจำเป็นต้องรู้ทุกเรื่อง ทำให้เราได้เรียนรู้ว่า แต่ละงาน ปัญหาคืออะไร เมื่อก่อนเคยแต่ได้ยินว่า แผนกนั้นทะเลาะกับแผนกนี้ ก็เกิดความสงสัย แต่พอได้ลงไปทำงานเอง ทำให้มีความเข้าใจในปัญหา รู้ว่าต้นเหตุมันคืออะไร ทำไมเขาถึงต้องทะเลาะกัน บางเรื่องก็สมควรที่จะเกิดความขัดแย้ง พอเรารับพนักงานเข้ามา ทำงานไม่เป็น ไม่เป็นไร เพราะเราต้องสอนเอง พอเกิดปัญหาขึ้นมา เราก็จะรู้ว่าเกิดจากอะไร และช่วยแก้ไขได้ ทำให้งานมีความราบรื่น พนักงานก็รู้สึกดีใจ มีความสุข อยากร่วมงาน อยากเดินไปกับเรา ไปสู่จุดหมายที่บริษัทต้องการ นับเป็นโรงเรียนอีกแห่ง ที่ทำให้ได้เรียนรู้ในระดับสูงขึ้น โชคดีมีผู้ใหญ่เป็นพี่เลี้ยงหลายท่าน มีปัญหาอะไร สอบถามไป ก็จะได้คำตอบกลับมา ทำอยู่ที่นั่น 4 ปี จนเริ่มลงตัว ก็ย้ายมารับหน้าที่ต่อที่ สนามเลควิว

เลควิวฯ : เป็นการทำงานต่อเนื่อง เมื่อได้รับคำสั่งมา และเห็นว่าน่าจะทำได้ ซึ่งผมเองก็เต็มที่ เพราะผู้ใหญ่จะเล่าให้ฟังว่า แต่ละแห่งเป็นอย่างไรบ้าง มีปัญหา มีจุดแข็ง จุดอ่อนแบบไหน สถานการณ์เป็นอย่างไร และในกลุ่มผู้บริหารสนามกอล์ฟด้วยกัน ก็คุยกันอยู่เสมอ ทำให้พอจะทราบปัญหา และแนวทางในการเตรียมตัวทำงาน เรื่องใหญ่ที่ต้องทำก็คือ ถึงแม้เราจะรู้ปัญหามาบ้างล่วงหน้า แต่เมื่อถึงเวลาปฏิบัติจริง อาจจะมีปัญหาบางอย่างที่ซ่อนไว้อยู่ ทำให้ต้องแก้ไขสิ่งที่เจอนอกเหนือจากที่คาดการณ์ไว้

ผูกมิตรรอบข้าง : นอกเหนือจากการจัดการปัญหาภายในแล้ว ความสำคัญอีกอย่างหนึ่งที่จะทำให้เราประสบความสำเร็จคือ การผูกมิตร ผมเคยอยู่สนามต่างจังหวัดมาแล้ว ทำให้มีประสบการณ์ในเรื่องนี้มาบ้าง นักกอล์ฟในพื้นที่ เราต้องเข้าไปเยี่ยมเยียนกันถึงที่ ถึงจะเหนื่อยหน่อย แต่ก็ได้ผลทันที ลูกค้าเริ่มเข้าหาเรามากขึ้น กับเพื่อนบ้านสนามกอล์ฟ เราก็มีการจับกลุ่มกันมากขึ้น เราไม่ต้องการมีคู่แข่งที่คุยกันไม่รู้เรื่อง แล้วพาให้พวกเราต้องเจ็บกันถ้วนหน้า เราจึงต้องการพันธมิตร ที่ทำงานร่วมกัน ส่งลูกค้าให้กัน เพราะลูกค้าที่มาพักผ่อน อยู่ 3 วัน 2 คืน คงไม่มีใครอยากจะเล่นอยู่แค่สนามเดียว เรามาช่วยกันทำการตลาด ขายไปด้วยกัน แบบนี้ก็ไม่มีใครต้องเจ็บตัว มีแต่ได้กับได้ ถึงแม้จะเป็นคู่แข่งทางธุรกิจ แต่เราก็ไม่ได้ฟาดฟันกันจนต้องเจ็บกันทั้งคู่ ถ้าจะแข่งขัน ก็ต้องมีกติกาที่ทุกคนเห็นพ้องต้องกัน แล้วให้ไปสู้กันด้วยการสร้างความประทับใจให้กับลูกค้าดีกว่า

หา 4 กิน 8 : เราต้องเปลี่ยนคอนเซ็ปต์นี้ให้ได้ จากเดิมอาศัยแค่นักกอล์ฟที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ใกล้เคียง และรอช่วงไฮซีซั่น ที่จะมีนักท่องเที่ยวต่างชาติเข้ามา ซึ่งมันไม่พอ พวกเราต้องการขึ้นเงินเดือนทุกปี แต่จะมีรายได้แค่ 4 เดือนคงไม่พอแน่ ๆ จากประสบการณ์ที่เคยอยู่ในย่านตะวันออก กลุ่มลูกค้านอกจากคนไทยแล้ว ชาวต่างชาติก็มีมากพอสมควร เช่น ญี่ปุ่น เกาหลี ยุโรป ทำให้พอเข้าใจความรู้สึกของผู้คนรอบข้าง เราก็ใช้วิธีนั้น และมาสร้างความสัมพันธ์ เพื่อให้เกิดลูกค้าใหม่ ๆ ขณะที่ฝั่งหัวหิน ชะอำ ลูกค้าชาวญี่ปุ่น แทบไม่มีเลย ตอนอยู่ปัตตาเวีย ผมเคยคุยกับพนักงานขับรถ ว่ามาจากไหนกันบ้าง สรุปก็คือ จะไกลแค่ไหน ถ้าอยากมาเล่น เขาก็มาได้ เพราะมีคนขับรถให้ ส่วนคนเล่นซึ่งเป็นเจ้านาย ขึ้นรถได้ก็นอน อยากไปเล่นที่ไหนก็ไปได้ นั่นแสดงว่า ระยะทางไม่ใช่ปัญหา เพราะไม่ต้องขับรถเอง เลยคุยกับทีมงานว่า เลควิว อยู่ในพื้นที่เมืองท่องเที่ยวด้วย มีข้อได้เปรียบเยอะมาก ใช้เวลาขับรถแค่ราว 3 ชั่วโมง ทำไมคนญี่ปุ่นที่หรือชาวต่างชาติอยู่กรุงเทพฯ จะมาไม่ได้ เพราะขนาดสนามปัตตาเวียที่ไม่มีโรงแรม สภาพตอนนั้นก็ทั่ว ๆ ไป เขายังไปกันได้ แล้วทำไม ฝั่งนี้ที่มีทุกอย่างพร้อมกว่า เขาจะไม่มาบ้าง เราจึงทำการขยายตลาดให้กับกลุ่มนี้ที่ยังมีโอกาส ทำการตลาดกับกลุ่มลูกค้าเป้าหมาย แต่ต้องใช้เวลาเป็นปีกว่าจะเริ่มเห็นผล

ปัญหาหลัก : ก่อนหน้านี้ สนามเลควิว มีปัญหาเรื่องน้ำ ฝนตกน้อย จนระดับน้ำในเลคไม่เพียงพอต่อการใช้ ตั้งแต่ที่ผมมาอยู่ ถือว่าโชคดีมาก เราได้ฝนทุกปี จนมีน้ำสำรองไว้ใช้ได้อีกระยะหนึ่ง ทำให้สามารถพัฒนาสนามให้สมบูรณ์ขึ้นได้ ขณะที่เมื่อก่อน ช่วงวิกฤติ ขาดแคลนน้ำ อาจจะดูแลได้แค่ กรีน ทีออฟ แฟร์เวย์ เคยแม้กระทั่งต้องปล่อยทิ้งบางส่วน แล้วรักษาแค่กรีนไว้ แต่ถ้าเรามีน้ำเพียงพอ ดูแลได้ทั้งสนาม ไม่ต้องทิ้งสักจุด ก็เริ่มเข้าแผนการพัฒนาไปสู่จุดที่เราตั้งเป้าไว้ได้ ยอมรับว่า ยังไม่สามารถทำให้ได้ดังใจ เพราะช่วงที่แล้งไปก่อนหน้า บางสิ่งบางอย่างมันกู้คืนไม่ได้ง่าย ๆ ต้องอาศัยการปรึกษาผู้ใหญ่ ขอคำแนะนำ แล้วค่อย ๆ ทยอยทำในสิ่งที่จำเป็นก่อน โดยขณะนี้ ถือว่า กรีน เรามีความพร้อมแล้ว ตามด้วยแฟร์เวย์ และทีออฟ ที่เราเริ่มฟื้นคืนสภาพให้ดีขึ้น จากนั้นก็จะขยายไปสู่พื้นที่รอบข้าง บังเกอร์ เปลี่ยนหญ้าตามจุดต่าง ๆ มีการคำนวณการใช้น้ำให้เหมาะสม ไม่มีการใช้ฟุ่มเฟือย เพื่อให้เพียงพอกับการรักษาสภาพสนามให้อยู่รอดไปตามระยะเวลาที่วางแผนไว้

การตลาด New Normal : จากเดิมที่มีนักกอล์ฟต่างชาติเข้ามาราว 20% ถ้าตัดต้นปีนี้ออกไป ก็กลายเป็นศูนย์เลย เราจึงต้องเน้นคนไทย จากกรุงเทพฯ พื้นที่รอบข้าง โดยทำการตลาดแบบ “ให้ได้มากกว่าที่อื่น” เราเป็นเพื่อนกับรอบข้าง ทำให้เราขายเหมารวมกัน ทำให้ลูกค้าพอใจ การจัดกิจกรรมร่วมกับ ททท. มีการขายทัวร์นาเม้นต์มากขึ้น ตลอดจนการวางแผนล่วงหน้าไว้รอหลังจากเปิดประเทศได้แล้ว สนามเลควิว มี 4 คอร์ส 4 สไตล์ เล่นแล้วไม่เบื่อง่าย มีครบทั้ง ป่า น้ำ ทะเลทราย ลิงค์ และยิ่งอาหาร เรามีบริการซีฟู๊ด การันตีว่าสด ๆ เพราะเชฟลงไปตามหาวัตถุดิบถึงในเรือประมงเลย พนักงานทุกคนพร้อมให้บริการเต็มที่ เราไม่แพ้ใครแน่นอน

วิถีการทำงาน : ผมอารมณ์ร้อนมากพอสมควร อะไรที่ไม่ถูกหูจะรู้สึกทันที แต่จะเก็บไว้ ดูก่อน ไม่แสดงออก คนที่รู้จักกันดีจะทราบว่า ผมจะเดือดแล้ว ทางสีหน้า แต่อย่างอื่นจะนิ่ง ๆ เพราะต้องคำนึง นึกถึงใจเขาใจเรา คิดแค่ว่า ถ้าไม่อยากเจอแบบนี้ ก็อย่าไปทำกับใคร ไม่อยากโดนทำร้าย ก็อย่าไปทำร้ายใคร ก็นำมาปรับใช้กับการทำงานทุกวันนี้ อยากให้ทุกคนทำงานได้ดี งานบริการ งานที่มีคู่แข่งเยอะ เป็นสิ่งสำคัญ เราต้องหมั่นศึกษา หาความรู้ให้เข้ามาเรื่อย ๆ พัฒนาตัวเอง พัฒนาทีมงาน ให้เข้ากับยุค ทันสมัยอยู่ตลอดเวลา เราก็ต้องทำงานให้เขาเห็น และสอนด้วยว่า ทำงานที่ดี ต้องทำยังไง ต้องทำให้ดู ถูกต้องคืออะไร ผิดคืออะไร ไม่ใช่เอาแต่ดุด่าว่ากล่าว แค่สั่ง ๆ แล้วไม่บอกอะไรเลย ถ้าเขาทำไม่เป็น มันก็จะอยู่อย่างนั้น ทำไม่เป็น ไม่เป็นไร ที่ผ่านมาไม่รู้ ไม่ว่ากัน เราเริ่มต้นกันใหม่ ผมจะสอนก่อน ถ้าสอนแล้วไม่จำ ค่อยดุทีหลัง งานทุกอย่าง จะสำเร็จได้ ทุกคนต้องเดินไปด้วยกัน ถ้าทีมงานไม่ไปกับเรา มันก็ไม่สำเร็จ เราไปคนเดียว ก็ไม่ได้ การอยู่ร่วมกันเป็นสิ่งสำคัญ ผู้นำที่ดี ต้องนำพาให้เดินไปสู่เป้าหมาย ผมโชคดีมากที่ทุกคนเป็นคนดี บรรยากาศในการทำงานดี เฮฮาปราศรัยกัน

ชีวิตส่วนตัว : งาน ก็งาน ส่วนตัว ก็ส่วนตัว ผมแยกกันชัดเจน จะไม่เอามารวมกัน ไม่เอามานั่งคิด ช่วงไหนคือเวลาของเรา ก็ของเรา ทำในสิ่งที่ต้องการไป ส่วนกีฬาก่อนหน้านี้เคยเล่นแบบไปเรื่อย ๆ ไม่จริงจัง มี บาสฯ นี่แหล่ะที่เล่นมากที่สุด ที่บ้านมีแป้นบาสฯ ก็ยังได้เคาะ ได้ชู้ต เพื่อน ๆ ก็ยังเล่นบาสฯ กันอยู่ แต่ผมมีกีฬาหลักอยู่อย่างเดียว ก็กอล์ฟนี่แหล่ะ เพราะจะให้เล่นเหมือนสมัยก่อนคงไม่เหมาะกับตัวเองแล้ว มองว่ากอล์ฟน่าจะเล่นได้เรื่อย ๆ เหนื่อยก็ใช้รถ ฟิตก็เดิน ทำให้เล่นกอล์ฟค่อนข้างเยอะ ตามนิสัยคนชอบเล่นกีฬา และการได้พักที่นี่ อากาศดี ๆ นอนเต็มอิ่ม ตื่นมาสดชื่นพร้อมทำงาน ชีวิตก็ไม่ต้องซีเรียสอะไรมากแล้ว

ความสุข : เรามีทุกวันนี้ได้ เพราะครอบครัวผลักดันขึ้นมา ถ้าวันนั้นครอบครัวบอกไม่ให้เรียนกอล์ฟ ก็ไม่รู้ว่า ตอนนี้ผมจะไปอยู่ตรงไหน ทุกครั้งที่กลับบ้าน ไปอยู่กับ พ่อ แม่ พี่ น้อง เจอกันแบบพร้อมหน้าก็จะมีความอบอุ่น มีความสุขทุกครั้ง และสิ่งที่สำคัญที่สุด อย่าลืมครอบครัวเด็ดขาด มีปัญหาอะไรก็มาคุยกัน อย่าไปห่วงงานมาก จนครอบครัวมีปัญหานะครับ