อยู่ยากแล้ว

อยู่ยากแล้ว

ส่อเค้าความวุ่นวายของบ้านเมืองเราออกมาแล้ว จะเป็นสายไหนเข้ามาบริหารประเทศนั่นก็ดูจะวุ่นไปหมด ตอนนี้สายทหารเป็นพื้นในการดูแลประเทศบวกกับนักการเมืองสายเดิมก็สงบกันอยู่พักเดียว พอเกิดการไล่เก็บกวาดความระยำตำบอนที่มีมาในอดีตมันก็เป็นแบบอย่างที่เห็นอยู่นั่นแหละท่าน พวกเล่นต่อยใต้เข็มขัดกันเสียแล้วไม่สนผู้คนจะเดือดเนื้อร้อนใจอะไรทั้งนั้น จากปัญหาฝุ่นละอองที่มีมาเมื่อปลายปีมันก็แย่อยู่แล้วยังมามี COVID-19 เข้าไปอีกเล่นเอาทั้งโลกปั่นป่วนไปหมด ของเราเองก็ยังลูกผีลูกคนที่ว่าดีนักดีหนาแต่ว่ารอบบ้านนั้นเขาป่วยเจ็บกันบานตะไท มันจะรอดไปสีกกี่น้ำยังไม่รู้เลย แต่ก็เอาเป็นว่าคงต้องเป็นห่วงประเทศชาติเป็นธรรมดา แล้วดูแลตัวเองให้มากที่สุดอะไรที่เป็นความเสี่ยงก็อย่าไปคลุกวงในเข้าก็แล้วกันมันจะเดือดร้อน…

ด้วยความวัวยังไม่หายความควายเข้ามาแทรกอีกทั้ง PM 2.5 กับ COVID-19 คนไทยก็ดูจะง่อยเปลี้ยเสียขากันทั้งประเทศแล้วยังมีการชุมนุมของผู้คิดเห็นต่างสมทบเข้าไปอีกแบบนี้มันจะรอดหรือเปล่าครับ แต่ด้วยยังเรียกร้องที่ออกมาแบบไม่ชอบมาพากลยิ่งทำให้คิดถึงความล่มสลายทางการเมืองของชาติของบ้านเมืองเรา การที่ผมเขียนแบบนี้บางที่อาจมีใครคิดต่างก็ไม่ว่ากัน แต่ลองคิดย้อนรอยจดหมายเหตุไม่ต้องถึง “กรุงศรี” เอาที่พอจำความได้การเมืองของเราเกือบทำให้ประเทศชาติ “วอดวาย”ไม่รู้กี่รอบกี่หนเข้าไปแล้ว

หากจะเปรียบเทียบความอดทนต่อสภาพของนักการเมืองที่มีมาในอดีตยันปัจจุบันเชื่อว่าคนไทยคงจะอยู่ในอันดับต้นๆ ของความอดทนต่อความไม่ได้เรื่องได้ราวของพวกเขา แต่ทำอย่างไรได้เราเลือกเขาเข้ามาให้ทำร้ายประเทศด้วยมือของเราเอง ไอ้จะไม่เอาไม่เลือกก็ไม่ได้มันจะผิดกฎผิดระเบียบเขาอีก พอเข้าไปแล้วก็กัดกันอย่าง “แมว”ไม่รู้จะเอาอะไรกันนักกันหนา ผู้คนก็ได้แต่มองตาปริบๆ ก้มหน้าก้มตาทำมาหากินกันไปได้บ้างไม่ได้บ้างก็อดทนกัน…หาได้ก็มีกิน..ไม่ได้ก็อดรับประทาน…

กลับมาที่กลุ่มเด็กบวกกับกลุ่มคนที่อยากจะได้อะไรสักอย่างก็สุดโต่งเสียจริง อยากให้ใครต่อใครเขาทำตามที่ตนเองได้เวลานั้นเวลานี้บอกได้เลย “ไอ้หนูอีหนูเอ็งบ้าไปแล้ว”อยากได้กันนักกันหนาไอ้ความเป็นอิสระหรือประชาธิปไตยมันมีอยู่จริงหรือเปล่า เรื่องแบบนี้การที่น้องๆ หนูๆ ออกมาเดินกันบนถนนนอกจากจะริดรอนสิทธิของคนอื่นเขาแล้ว ในความเป็นจริงมันมาจากใครที่เป็นต้นเรื่อง…นี่แหละลูกหลานที่คิดไม่เป็น ใครเขาว่าอะไรก็ตามเขาไป เขาจะเอามายัดใส่สมองก็บ้าไปเลย บอกตรงๆ นะกลับไปร่ำเรียนให้ได้เรื่องได้ราวเสียก่อน ตัวเองจะรอดการสอบครั้งนี้หรือเปล่ายังไม่รู้แต่ดันมาอยู่บนถนนมันมีความรู้ตรงไหนในที่ซึ่งจะออกไปประท้วงอยากรู้จริงๆ

ก็ถ้าอยากมีอยากได้อะไรจริงๆ ช่วยกันไปเรียนให้มันจบสิ้นเสียก่อน แล้วค่อยเข้ามาเป็นผู้นำทางการปกครองประเทศ ตัวเองยังต้องขอเงินพ่อแม่มาเรียนอยู่เลยแล้วจะมาชาติบ้านเมืองไปดูแล บอกได้เลยนะ “อยู่ยากแล้ว” เอาอย่างนั้นนะหลังจากออกจากการประชุมที่ท้องถนนกลับไปถามพ่อแม่ว่าเขาจะเอาด้วยหรือเปล่าถ้าเขาเอาก็จัดเต็มไปเลย แต่ถ้าไม่เอาก็เบาลงหน่อยเดี๋ยวจะอยู่ในบ้านยากเข้าไปอีก…

ครูไก่