เล่นเทนนิสอย่าคิดมาก

เมื่อคราวก่อนครูไก่เขียนเรื่องของเทนนิสเด็กๆที่ต้องฝ่าอะไรไปบ้างเพื่อความสำเร็จภายหน้าผู้ชายจะไปเล่นในรอบ TOURต้องมี 180 ขึ้นไป หรือถ้าจะลุยก็พอได้แต่ความลำบากยากเย็นจะเพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัว ส่วนฝ่ายหญิงถ้าจะเอาดีก็สัก 160 บวกๆพอสู้ได้นะครับ แต่กลับไปที่คนเล่นเพื่อออกกำลังกายหรือเพื่อกลุ่มก้อนปัจจุบันสนามหายากมากแล้วนะ สนามเกือบทั้งหมดถูกแปรไปเป็นที่พักอาศัยซึ่งก็ไม่แปลกเพราะมันสามารถตอบโจทย์ในเรื่องรายได้ที่เป็นกอบเป็นกำมากกว่า

แต่กับผู้เล่นที่ยังรักใน “เทนนิส”เป็นชีวิตจิตใจก็ยังคงยึดหลักการเล่นเช่นเดิมคือ “เมื่อ 40 ปีก่อนเล่นเช่นไรปัจจุบันสำเนาเดิมเปี๊ยบ” ซึ่งก็ไม่แปลกที่บรรดาผู้เล่นเหล่านั้นยังคงยึดหลักเดิมในการเล่น…เพียงเพราะไม่อยากแพ้ก็เท่านั้นเอง กลุ่มคนที่พูดถึงโดยรวมก็จะมีอายุอานามเข้า 50 หรือมากกว่านั้น บางทีอาจไปเป็นผู้สามารถรับเบี้ยเลี้ยงผู้สูงอายุได้แล้วก็มี โดยรวมแล้วบรรดาผู้เล่นเหล่านี้มักมีทุกอย่างครบสมบูรณ์เพียบพร้อมแต่ที่ลำบากที่สุดคือ “การยอมรับว่าตัวเองแก่” เพราะเมื่อยอมรับกับคำนี้ชีวิตอาจน่าเบื่อกว่าที่เป็นอยู่ก็ได้…

ดังนั้นกลุ่มคนเหล่านี้จะยึดเอาทักษะที่ตัวเองมีต่อสู้พันตูกับเพื่อนฝูงโดยต้องชนะเป็นที่ตั้ง หากเปลี่ยนวิธีการตีเกิดพ่ายแพ้ติดต่อกันมากๆเพื่อนที่เป็นคู่ซี้อาจรำคาญถึงเบื่อขึ้นมาได้ ถึงแม้จะมีการถ่ายทอดการเล่นในแทบทุกมุมโลกให้ดู ผู้เล่นมืออันดับต้นๆของโลกมีให้ดูแทบจะทุกเมื่อเชื่อวัน แต่ก็อย่างว่า “ฉันจะเล่นแบบนี้มีไรป่ะ” มันเป็นแบบนั้นจริงๆครูไก่เห็นกลุ่มคนเหล่านี้มาตั้งแต่ลุกอยู่ ป.ต้น ปัจจุบันผันตัวไปเป็นปู่เป็นย่ากันไปหมดมันก็ยังเหมือนเดิม เรื่องแบบนี้จะไปคิดว่าเขาไม่พัฒนาก็ไม่ได้ก็เล่นแล้วยังสนุกยังชนะบ้างแพ้บ้าง เพียงแต่ฐานะของครูที่เห็นการเปลี่ยนแปลงมาตลอดก็ทำได้แค่ดีใจเมื่อชนะหรือถ้าแพ้ก็ตัวใครตัวมัน…

นี่คือความจริงของเทนนิสในเวลานี้โครงการต่างๆในอดีตที่เคยวางกันไว้สวยหรูแต่ดูแล้ว “มันเป็นเพียงลมปากของผู้ใหญ่”ก็เท่านั้น การจะมีใครมาปลุกกระแสของเทนนิสเหมือนเมื่อครั้งที่เจ้าบอลทำไว้ยังไม่บังเกิดขึ้นมาอีกเลย แล้วดูท่าจะกำลังจมดิ่งลงสู่เบื้องลึกไปอีกนาน เห็นเมื่อวันก่อนเด็กที่มีความสามารถเกินตัวเมื่อเทียบกับเด็กทั่วไปแต่ก็มิได้หมายความว่าเขาจะเป็นเงาของเจ้าบอลก็ยังตัดสินยากเย็นอยู่กันพอดู เอาเป็นว่าเจ้าหนูที่มารายการ SUPER 10 ยังต้องต่อสู้กับอะไรอีกมากมายก่ายกอง เจ้าตัวน้อยนี้จะยังคงเป็นแชมป์ไปจนกว่าจะอายุ 15 ปี โน่นแหละ จากนั้นร่างกายจะเป็นตัวบอกได้ว่า “ไหวมั้ย” ที่เขียนเช่นนี้มิได้ดูถูกดูแคลนอัไรนะครับเพียงแต่ “เทนนิส”มันเป็นอะไรมากกว่า “ความเก่งในเยาวชน”…เอาใจช่วยกับทุกคนที่อยู่ในวงการเทนนิสเลยก็แล้วกัน “เด็กก็ตั้งใจผู้ใหญ่ก็เล่นเพื่อสุขภาพ”…พอแล้ว

ครูไก่ ลำพอง ดวงล้อมจันทร์