มหาอำนาจของโลก

มหาอำนาจของโลก

จากสงครามโลกสองครั้งที่ผ่านมา มันทำให้เรามองเห็นถึงชนวนของสงครามและพื้นที่ในการรบพุ่ง เกือบจะทั้งหมดนั้นมาจากคนในฟากฝั่งยุโรปแทบทั้งสิ้น แต่สำหรับผลกระทบที่ส่งมาถึงฟากฝั่งเอเชียเราก็มีมากโขอยู่ นี่ขนาดยุคนั้นคำว่าเอเชียกลางคงเป็นแค่ดินแดนทะเลทรายที่ไม่ได้มีความสลักสำคัญเท่าใดนัก แต่พอกาลเวลาล่วงเลยเข้าสู่ยุคปัจจุบัน นอกจากสหรัฐอเมริกาและประเทศในยุโรปแล้ว ยังมีอีกหลายประเทศในแถบตะวันออกกลาง ที่ผงาดและมีความสำคัญในเชิงยุทธศาสตร์การค้า หรือถ้าจะมีสงครามพวกเขาก็ยังคงกุมความได้เปรียบอยู่ นั่นคงเป็นเพราะแหล่งพลังงานของโลกที่ขับเคลื่อนทุกอย่างมันอยู่ที่นี่เกือบทั้งหมด พูดง่ายๆ คือ “เมื่อใดพวกเขาเลิกขายน้ำมัน โลกก็เกือบจะหยุดหมดกันเลยก็ว่าได้” ส่วนน้ำมันในภูมิภาคอื่นก็มีอยู่ แต่ระบบการจัดการเกือบจะทั้งหมดมันอยู่ในมือของกลุ่มคนเสียส่วนใหญ่ ประเทศที่เป็นแหล่งผลิตได้แต่เศษเนื้อติดกระดูกมาแทะกันตายก็เท่านั้นเอง..

แต่พอระยะเวลา 30 ปีให้หลัง หลังสหภาพโซเวียตล่มสลายเกิดเป็นประเทศใหม่ขึ้นอีกมากมาย แต่ชื่อเดิมที่เรารู้จักกันในนาม “รัสเซีย” ยังคงเป็นตัวคานอำนาจชั้นดีจากมหาอำนาจเดิมๆ ที่เคยมีมา อีกประเทศที่ถือว่ามาแรงแบบไม่เกรงใจใครนั่นคือ “จีน” จากประเทศที่หลายชาติขนานนามว่า “คนป่วยแห่งเอเชีย” ปัจจุบัน “จีน” คือมหาอำนาจที่แม้อเมริกาเองจะทำอะไรก็ต้องฟังเสียงของจีนด้วย เพราะมันคงไม่เหมือนเมื่อก่อนที่พอมีอะไรขึ้นมาในรูปของความขัดแย้งระหว่างประเทศ ที่ทำท่าจะบานปลายเป็นเรื่องใหญ่ ผู้ที่จะเข้ามามีบทบาทก็มักจะเป็น “อเมริกา” หรือบางชาติในยุโรป ส่วนประเทศในภูมิภาคอื่นก็จะสงบปากสงบคำไม่ออกความคิดเห็นใดๆ…

สำหรับเวลานี้ประเทศที่ถือว่าแจ๋วจริงก็คงต้องยกให้ “จีน” เขาไปเลยจากคนป่วยสู่จอมยุทธในแทบจะทุกด้าน เขาใช้เวลาพัฒนาตัวเองแค่ราว 30 ปีเอง ทุกอย่างแทบจะอยู่ในการควบคุมเกือบจะทั้งหมด เม็ดเงินก็จะทะลักไปเป็นหมื่นๆ ล้านกันเลยทีเดียว ว่ากันว่า “แค่ขายสินค้าอะไรก็ได้ขอกำไรแค่ชิ้นละบาทก็ลืมตาอ้าปากได้แล้ว” จากประชากร 1,400 ล้านคน มันทำให้มหาอำนาจอยู่ในมือเขาจริงๆ เพราะทันทีที่จีนเกิดไม่สนอกสนใจใครอีกแล้วปิดประเทศ บางทีความโกลาหลคงเกิดไปทั่วทั้งโลกแน่นอน เพราะจากจำนวนคนที่เขามีทำมาค้าขายกันเองก็สบายแล้ว…

ดังนั้นคำว่า “มหาอำนาจของโลก” ปัจจุบันกำลังจะถูกเปลี่ยนเบอร์จากเจ้าเดิมๆ ที่เคยมีมา ยุโรปเคยดัง อเมริกาเคยใหญ่ แต่เดี๋ยวนี้เอเชียของเราก็ใช่ย่อย แล้วไทยเราจะเอาอย่างไรกันดี อยากอยู่แบบนี้หรืออยากเป็นประเทศที่มีใครเกรงอกเกรงใจกับเขาบ้าง มันคงจะดี ผมอยากจะบอกว่า ระบบการทำงานของชาติที่เราใช้บริหารประเทศกันอยู่ในเวลานี้ มันไม่ช่วยอะไรได้มากน้อยหรอก อยากได้อยากมีอยากคนอื่นเขาเราต้องเปลี่ยนวิธีการดูบ้าง เผื่อว่าอะไรมันจะดีขึ้นนะครับ

ครูไก่