โรแมนติกของกลุ่มชายแก่ ในสนามกอล์ฟหน้าหนาว

โรแมนติกของกลุ่มชายแก่ ในสนามกอล์ฟหน้าหนาว

ตะวันอ้อมข้าว แล้วนะครับ โบราณว่า พระอาทิตย์เกรงใจแม่โพสพที่(รวงข้าว)ท้องแก่ ใกล้ให้ผล จึงชักรถอ้อม ไม่ข้ามตรงหัวแม่โพสพ เฉียงออกไปทางเหนือนิดนึง ทำให้เงาทาบเฉียงไปทางตะวันตกเฉียงใต้ เป็นเงา ตะวันอ้อมข้าว  แต่ในทางภูมิศาสตร์ โลกอ้อมดวงอาทิตย์ ไม่ใช่ดวงอาทิตย์อ้อมโลก  รัศมีการโคจรของโลกออกห่างดวงอาทิตย์ แกนของโลกเอนออก การรับแสงดวงอาทิตย์ถึงเฉียงๆ

ตะวันอ้อมข้าว พระอาทิตย์ทำงานน้อยลง หกโมงเช้ายังไม่ขึ้น หกโมงเย็นลาแล้ว เวลากลางคืนมากกว่ากลางวัน คือ สัญญาณธรรมชาติที่บอกว่า เราได้เข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว

คนกรุงเทพฯอาจไม่รู้สึกเท่าไหร่ เพราะอยู่ป่าคอนกรีต ชีวิตทั้งชีวิตส่วนใหญ่ ก็อยู่ในอุณหภูมิเครื่องปรับอากาศ แต่คนต่างจังหวัด บ้านนอก ลมหนาวมาแล้ว

ในปีนี้ มีการพยากรณ์ว่า หมดฝนปลายเดือนตุลาคม เข้าพฤศจิกายนก็เข้าหน้าหนาวเลย ปีนี้จะหนาวมากกว่าเดิมๆด้วย เพราะน้ำเยอะ  ก็ว่ากันไป

ตีกอล์ฟหน้าหนาว เป็นความสุขนะครับ เตรียมนัดก๊วนกันๆได้เลย จะเป็นสนามชานเมืองก็ได้

ออกจากบ้านสักตีห้า ถึงสนาม แย่งก๊วนอื่น ออกก๊วนแรกเลย ฟ้าสาง พอจะเห็นลูกขาวๆ ก็ทีกระเด็นหลุมแรกเลย คุณจะรู้สึกโลกนี้ช่างสดใส งดงามเหลือเกิน ขอบคุณตัวเอง สมาชิกครอบครัว เพื่อนๆ ที่มีวันดีๆนี้ร่วมกัน

พอออน ได้พัตต์”เปิดซิง” ต้องสโตรกกระแทกพัตเตอร์หน่อยนะ เพราะน้ำค้างบนกรีน จะดึงลูกวิ่งหนืดกว่าปรกติเยอะ งัดทฤษฎีสร้างฟิลลิ่ง จินตนาการ ถอยหลุมให้ไกลไปจากความเป็นจริงสักสองฟุต แล้วตั้งใจพัตต์ให้ถึงหลุม ทะลุช่างมัน รอยลูกวิ่งบดหยาดน้ำค้างบนกรีนเป็นทางยาวไปหาหลุม มันสวยจริงๆ

ยิ่งถ้าพัตต์ไกล ลูกมีไลน์ เลี้ยวโค้งลงหลุม กินรอบวงด้วยพัตต์นั้น โฮย..ไม่อยากให้รอยทางน้ำค้างนั้นระเหยไปเลย มันช่างงดงามจริงๆ

ไปออกรอบตอนสิบโมงมั่ง เที่ยงมั่ง จะเจอแดดเปรี้ยง เพราะท้องฟ้าเวิ้งว้าง แดดหน้าหนาวกระหน่ำแรงมาก ถึงเป็นหน้าหนาวก็ร้อน ตากแดดเล่นทุกหลุม ครบสิบแปดหลุม ขึ้นคลับเฮาส์ หอบฮั่ก หน้าดำปี๋เลย

ไม่งั้นก็ออกรอบบ่ายไปเลย บ่ายสองโมง เก้าหลุมขาออก แดดอาจแรงอยู่ แต่จะสบายเก้าหลุมหลัง พระอาทิตย์คล้อยเร็ว จะเย็นลงเรื่อยๆ ตีสบายๆ บรรยากาศดี แต่ต้องอย่าชักช้านักบนกรีน เพราะเดี๋ยวจะมืดก่อนจบหลุมสุดท้าย

สนามกอล์ฟต่างจังหวัด ที่มีเลย์เอาท์สวยๆ ห้อมล้อมด้วยธรรมชาติ สนามก็เป็นอย่างที่เป็นนี่แหละ แต่ออกรอบรับรุ่งอรุณ กับ กลับเข้าคลับเฮาส์ยามอาทิตย์อัศดง ความรู้สึกคนละเรื่องกันเลย

เช้าๆ คุณจะพบความสดใสทักทาย ตั้งแต่แสงทองทาบฉาบท้องฟ้า เสียงนกการ้องเริงร่า ใบไม้พริ้วไปกับลมเช้าดั่งเริงระบำ แต่เก้าหลุมหลังยามบ่ายคล้อย บรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนแปลงเร็วมาก แดดอ่อนโรย สุดท้ายของแสงเป็นสีทองแดง นกกาบินกลับรังก็เปลี่ยนสำเนียงเสียง เหมือนลาละนะ กลับบ้านนอนแล้ว ยิ่งอาทิตย์อัศดง แดงฉานทิศตะวันตก ถูกกลืนกินโดยสีน้ำเงินเข้มแห่งราตรีทางตะวันออก ก๊วนคุณเร่งตีสองหลุมสุดท้าย เพราะถึงกรีนก็แทบไม่เห็นลูกแล้ว อาจต้องกีฟกัน

ยิ่งเป็นก๊วนสุดท้ายด้วย มันเปล่าเปลี่ยวชะมัด คุณจะรู้สึกเหงาๆกับบรรยากาศเช่นนั้น

หากหยุดสูดลมหายใจสักนิด แล้วเปิดใจ รับภาพแห่งธรรมชาติยามลาลับนั้นไว้เต็มๆ มันเป็นดั่งกุญแจ เปิดอารมณ์ tragedy romantic ที่เราเก็บไว้ในใจ ในบางครั้งบางที

บางทีจะมีอารมณ์แห่งความคิดถึงผุดขึ้นมาอย่างไร้เหตุผลซะงั้น คิดถึงโมเมนต์อดีต ครั้งที่เคยเนาว์ คิดถึงคนรักเก่า ที่ทำให้อกหักหรือไปหักอกเขา

มันคงดีจังนะ หากโมเมนต์นี้ เรามีคนๆนั้นยืนอยู่ข้างๆ อิงกัน ก็แค่คิด เพราะมันเป็นไปไม่ได้

เห็นไหมครับ ตีกอล์ฟหน้าหนาว ตามสนามสวยๆต่างจังหวัด  ได้ “กำไรชีวิต”ตั้งเยอะ ไม่เพียงแต่เกมกอล์ฟเท่านั้น อยู่ที่ว่า คุณจะโรแมนติก ตักตวงความรู้สึกรอบๆตัว ที่ธรรมชาติเป็นใจให้ ได้แค่ไหน

พวกเพื่อนๆผม ที่โตมาด้วยกันจากโรงเรียน พ้นวัยเกษียณมาสองสามปีแล้ว เยอะเลยที่เล่นกอล์ฟ มีทั้งเก่ง ทั้งงูๆปลาๆ ก็เตรียมจัดกอล์ฟศึกไรเดอร์คัพ โต้ลมหนาวที่เขาใหญ่กันแล้ว จากสองรุ่นที่รวมตัวนักกอล์ฟได้เกือบสามสิบคน จับคู่เล่นสิบกว่าคู่ ปีนี้ดูเหมือนว่าจะมีรุ่นน้องอายุห้าสิบกว่าๆ อีกยี่สิบกว่าคนขอแจม คงสนุกดี

แบ่งสองทีม (ตามคณะเคยอยู่โรงเรียนประจำในวัยเด็ก) พวกคนหนุ่มฝีมือดี ให้มันจับคู่ตัวต่อตัว เล่น ซิงเกิลแมตช์ พวกคนแก่ เล่นคู่ เก้าหลุมแรก โฟร์ซัม เก้าหลุมหลัง โฟร์บอล นับแต้มไรเดอร์

คิดก็หฤหรรษ์แล้วครับ ไม่ใช่หวังชนะ แต่อาจมีรายการคนแก่ด่ากันเอง  เวลาเสียแมตช์เพลย์หลุมที่เล่น นายพล ข้าราชการซี11 (เกษียณแล้ว) นักธุรกิจเจ้าสัวหมื่นล้าน จนถึงคนแก่สามัญที่เป็นเพื่อนกันมานาน อาจโทษกันเหมือนเด็กๆ มีด่าพ่อล่อแม่ “ปล่อยเด็ก”กันสุดๆ (ด่ากันในสนามน่ะยั๊วนะ แต่พอพูดถึงในงานเลี้ยงตอนค่ำ หัวร่อกันงอหาย)

คุณจะหาภาพอย่างนี้ได้ที่ไหน ถ้าไม่ใช่ในสนามกอล์ฟ และกลุ่มเพื่อนที่โตมาด้วยกันจนปูนนี้ ..มันคือความสุข

สองวันก่อน ผมได้ดูคลิปที่เพื่อนส่งมาทาง line สั้นๆ แต่กินใจดีจัง

อากงคนนึง รับโทรศัพท์แล้วร้อง ไอ๊ย่ะ เพราะ เป็นข่าวบอกว่า.. เพื่อนรักร่วมกลุ่มตายไปอีกคนแล้ว

อากงหยิบภาพเก่าสีซีเพียคร่ำคร่ามาดู เป็นภาพกลุ่มเพื่อนรักในวันหนุ่มสาว จิกโก๋วัยคะนอง ร่วมกลุ่มแก๊งขี่’มอไซค์ เที่ยวกันร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ พินิจดูภาพเพื่อนคนที่จากไปแล้วอย่างอาลัย

ในพิธีศพเพื่อนที่ตายไป กลุ่มเพื่อนอากงสี่ห้าคน นั่งรอบโต๊ะจีนอย่างเหงาหงอย จนคนหนึ่งดึงภาพเก่านั้นจากอากงไปดู แล้วทุบโต๊ะเปรี้ยง อารมณ์กร้าว.. พวกเรา ไปขี่ ‘มอไซค์กัน

ทุกคน คือชายชราวัยเกินแปดสิบ สองคนเป็นโรคหัวใจ อีกคนเป็นมะเร็ง และทุกคนเป็นโรคข้อเสื่อม ต่างลุกขึ้นมาปัดฝุ่นชุบชีวิต ‘มอไซค์ คร่ำคร่าให้ฟื้นขึ้นมา เช่นเดียวกับ “สภาพ”ของตัวเอง กลับมาฟิตร่างกาย ออกกำลัง หาพลังชีวิตของร่างกายกันอยู่ครึ่งปี จึงออกร่วมแก๊งซิ่ง’มอไซค์กันอีกครั้งหนึ่ง ทวนความหลังในวัยหนุ่ม ซิ่งไปทั่วเกาะไต้หวัน เหนือใต้ออกตก เกือบสองพันกิโลเมตร ค่ำไหนนอนนั่น เพื่อสนุกสนาน เพื่อหัวเราะกัน เหมือนดั่งในอดีตที่เคย รวมเป็นเวลา13วัน

ฉากจบคือ ริมชายหายยามอาทิตย์อัศดง กลุ่มอากงยืนทระนงดั่งที่เคย ภาพแห่งอดีตในวันหนุ่มสาววิ่งเล่นกันตามชายหาดกลับมาเจิดจ้า คนหนึ่งชูรูปเพื่อนรักที่จากไป อีกคนหนึ่งชูรูปจิ๊กกี๋คนรัก ร่วมทุกข์ร่วมสุขของตัวเองที่เคยซ้อนมอไซค์มา ทาบแสงอัศดงสีทองแดง ฉายฉาน ก่อนลาลับกับขอบฟ้าท้องทะเล โดยไม่ต้องมีคำพูดอันใด นอกจาก แววตาและความรู้สึก

เรามีชีวิตเพื่ออะไร?..วลีขึ้นตามมา

เพื่อ..ฝัน

แด่กลุ่มคน ที่ไม่ธรรมดากลุ่มนี้ ..ที่ทำได้ตามฝัน

คลาสสิกจริงๆ.. ต้องหาดูกันนะครับ คลิปดี ให้ความรู้สึกดีจริงๆ ไม่ว่าคุณจะอยู่วัยไหน

กลุ่มคนแก่ผ่านวัยเกษียณ รวบรวมเพื่อนร่วมเรียนครั้งเยาว์วัย มาเล่นกอล์ฟหน้าหนาวด้วยกัน เยอะๆ มากๆ เพื่อ”ปล่อยเด็ก” ด่ากัน หัวเราะกัน

บางทีอาจจะได้หัวเราะกัน .. จนน้ำตาซึมเชียวละครับ

ยอดชาย ขันธะชวนะ