สมุทรสาครเอ้ย…!

สมุทรสาครเอ้ย…!

ก่อนจะเข้าเรื่องของ “สมุทรสาคร”ขอย้อนเข้ามาที่เมือง “กรุงเทพฯ”เขาเสียหน่อย เพราะเดี๋ยวนี้ไปที่ไหนก็เห็นชาวพม่ารามัญอยู่เต็มบ้านเต็มเมืองไปหมด นี่แค่ขนาดข้างที่ทำงานที่ติดทางด่วนตอนทางราบบ่อนไก่จัดยาวตลอดแนวนั่นเลยครับ เป็นที่พักของคนงานนานาชาติ จะอยู่ประเทศไหนชาติไหนกันบ้างไอ้เราก็แยกไม่ออกในตอนนี้ เพราะเมื่อก่อน “ชาวพม่ารามัญ”เราพอทราบได้เพราะที่แก้มจะมีทานาคาสีเหลืองๆ ไล้อยู่ทั่วทั้งหน้า ก็เอาเป็นว่าหน้าเหลืองคือชาวที่ว่านั่นแหละจ้า แต่ไก่ย่างเหลือง ๆ ที่เราเคยบริโภคกันเนี่ยมันไม่เกี่ยวกันนะจ๊ะ…หลังจากมีงานเข้าที่ “สมุทรสาคร”คนหน้าเหลืองไม่มีอีกเลย เดินออกมาเป็นหน้าสดทั้งน้านความจริงไม่ได้ไปไหนกันหรอกเพียงแต่ช่วงนี้ขอพักก่อนนะ…ก็กระแสของชาวพม่ารามัญมาแรงแซงทุกเรื่องขนาด “พ่อเมือง”ของจังหวัด “สมุทรสาคร”ยังคงต้องรักษาตัวใน ร.พ.ศิริราชอยู่เลยแต่ก็ขอส่งแรงใจไปช่วยท่านให้พ้นจากทุกข์เข็ญเสียที…

ขอกลับเข้าสู่เมืองสมุทรสาครอันเป็นบ้านเกิดของครูไก่เองตัวกระผมเองเกิดบ้านแพ้วได้ไม่นานพ่อก็แจวมาอยู่ที่ “โคกขาม” อำเภอเมือง เรียกได้ว่ามากันทั้งครอบครัวแถบแถวนั้นในอดีตมันก็เป็นเพียงป่าชายเลนที่มีอยู่มากมายก่ายกอง ลองหลับตาแล้วจินตนาการดูว่าระยะทางจากชายทะเลกว่าจะสุดป่าชายเลนก็เป็นกิโล ๆ เมืองนี้ถึงแม้จะอยู่ติดกับ กทม. แต่ก็หาได้จำเริญรุ่งเรืองคล้าย กทม.ก็เปล่าเลยแต่พอมีถนนพระราม 2 เริ่มก่อสร้างเมืองนี้ก็พอมีหน้ามีตากับเขาบ้าง นานเข้าเมื่อที่ดินในบ้านอื่นเมืองอื่นเริ่มมีราคาแพงบรรดานักลงทุนเขาก็หันเหเร่เข้ามาที่สมุทรสาครด้วยโรงงานที่ผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ดในช่วง 15-20 ปีที่ผ่านมา บรรดาหมู่บ้านก็ตามมาเมื่อโรงงานมีการก่อสร้างมันก็ต้องเข้ามาเกี่ยวดองหนองยุ่งกับแรงงาน…

เราคงจะพอนึกออกว่าที่สมุทรสาครเนี่ยบรรดาแรงงานที่จะเข้ามาแบบสะดวกสุด ๆ ก็คงจะเป็นประเทศเพื่อนบ้านเรานี่แหละ แต่เป็นชาติที่อยู่ฝั่งตะวันตกของประเทศเรานั่นก็คือ “เมียนมาร์” แล้วประเทศนี้แถบชายขอบของเขามันก็มีหลายชนชาติแล้วต่างคนต่างก็มีภาษาที่เป็นของตนเองคำว่า “ชายขอบ”แทบทุกประเทศก็มักจะอยู่แบบยากเย็น ส่วนใครจะระหกระเหิรมาทำงานที่ไหนก็ว่ากันไป…ต่อเมื่อสมุทรสาครเริ่มบูมและมีความอุดมของโรงงานดังนั้นแรงงานที่ใกล้และง่ายสุดก็ “เมียนมาร์”นั่นแหละครับ

แล้วแรงงานที่ว่าจะด้วยถูกกฎหมายหรือผิดรูปแบบของแรงงานมันก็นี่แหละ แต่ที่ต้องคิดคำนึงก็คือ “ทำไมแรงงานถึงต้องทำงานกันแบบผิดกฎหมาย” เราเองผู้เป็นเจ้าของพื้นที่ก็เคยนำแรงงานที่ผิดกฎหมายมาทำงานด้วยเหมือนกัน แต่ก็เป็นเพียงระยะสั้น ๆ โดยมาทำงานใน “บ่อปู” ที่โคกขาม แรงงานเหล่านี้สู้งานไม่เกี่ยงค่าแรงมากน้อยไม่ถอยเลย เช่นนี้แล้วตัวเลือกที่เราควรจะใช้มันควรจะเป็นใครกันดีก็ไม่อยากสะกิดอะไรกันหรอก…ในคราวหน้าจะมาคุยกันว่าแล้วแรงงานทำไมต้องมาแบบผิดกฎหมาย…หรือแรงงาน “เถื่อน”…คราวหน้าเจอกัน

ครูไก่