เส้นทางสนามกอล์ฟ

เส้นทางสนามกอล์ฟ

ถนนสายบางนา-ตราด นับว่าเป็นเส้นทางสายหลักสายหนึ่งของประเทศ เมื่อในอดีตที่ยังไม่มีสายนี้ การจะเดินทางไปยังจังหวัดทางภาคตะวันออกก็ต้องอาศัย “สายบางปู” เป็นหลักในการสัญจร แต่พอมีสาย บางนา-ตราด เป็นเส้นทางหลัก “สายบางปูสายเก่า” ลดน้อยถอยความสำคัญไปโขอยู่… จากเดิมที่เคยเป็นถนนสองทางไปกลับ ปัจจุบันมีทั้งสายภาคพื้นหรือจะเลือกเส้นทางยกระดับก็ตามสะดวก เพราะจุดหมายปลายทางส่วนมากก็จะไปลงที่เมืองชลฯ ทั้งนั้น ส่วนใครจะแยกไปยังพื้นที่อื่นใด ก็ตามจุดหมายแต่ต้นครับ…

บางนา-ตราด จากเดิมที่แถวๆ ข้างทางเป็นนาข้าวกับบ่อปลาสลิด เดี๋ยวนี้มันถูกบรรจุไปด้วยอาคารสำนักงานมากมายก่ายกอง ถนนสายนี้นับเป็นถนนที่เจริญได้รวดเร็วมากเมื่อเทียบกับถนนสายหลักเดิมที่มีมาก่อนหน้า แล้วมันมีเรื่องอะไร อะไรที่น่าสนใจกันนักหนาที่ผมจะต้องมาเขียนถึง…?
ลองนึกดูดีๆ นะครับ ในประเทศไทย จะมีถนนสายใดที่ “อุดมไปด้วยสนามกอล์ฟ” เท่าบางนาตราดนั้น ไม่มีแน่นอน จากหลักกิโลต้นๆ สนามบางนาซึ่งเป็นสนามแรกที่สร้างขึ้นจากเดิมเป็น 9 หลุม วนไปมา ปัจจุบันก็ได้รับการพัฒนาขึ้นไปมาก แน่นอนครับ “ต้นสังกัด คือ กองทัพเรือ” ก็ย่อมจะยินดีปรีดากันไปตามๆ กัน…

ลองไล่เรียงกันไปเรื่อยๆ หลายๆ สนามที่เกิดขึ้นตามมาภายใน 30 ปีมานี่ บางสนามก็มีการเปลี่ยนเจ้าของกันไป บางสนามก็เปลี่ยนผู้บริหารจากกลุ่มเก่ามาเป็นชุดใหม่ ไม่ว่าจะเปลี่ยนแปลงอย่างไร เปลี่ยนในแบบไหน สุดท้ายก็ต้องกลับมาที่ผู้ที่มีอำนาจสิทธิ์ขาดในการตัดสินใจ ในอันที่จะนำพาสนามมาอยู่ชั้นแนวหน้าบนถนนสายนี้ได้อย่างไร ก็อย่างที่บอกไปตั้งแต่นั้นนะครับ “ถนนที่อุดมไปด้วยสนามกอล์ฟ” ดังนั้นมันคงจะต้องมีการแข่งขันกันสูงมาก…

ครูไก่คิดว่าบ้านเราเมืองเรามีคนรวยอยู่มากมายก่ายกอง บางคนอาจจะสามารถซื้อสนามกอล์ฟได้หลายสนามเสียด้วยซ้ำไป แต่เมื่อมีความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของขึ้นมาแล้ว การจะรักษาสภาพให้คงอยู่เหมือนเดิมเป็นอย่างน้อย หรือจะปรับปรุงสนามให้เป็นที่ติดอกติดใจต่อผู้ที่ชื่นชอบเล่นกอล์ฟ ซึ่งก็มีทั้งคนไทยและต่างชาติ แล้วส่วนใหญ่สนามแถบนี้ก็เป็นสังเวียนที่สนุก เล่นได้ไม่รู้จักเบื่อ…

ยกตัวอย่างสนาม “GREEN VALLEY” สนามแห่งนี้ครูไก่มิได้เข้าไปออกรอบมานานโข ซึ่งก่อนหน้าก็มีการจัดแข่งที่สนามนี้อยู่บ่อยครั้ง แต่ช่วง 2-3 อาทิตย์ที่ผ่านมา ผมมีโอกาสเข้าไปเล่นที่สนามนี้ก็อยากจะชื่นชมกับใครก็ตามที่เป็นผู้มีอำนาจเต็มในการจัดการสนามนี้ ให้สวยและสดใสกว่าเดิมมาก…

สนามกอล์ฟหากจะทำในเชิงธุรกิจที่มุ่งหวังกำรี้กำไร ผมว่ามันยากเอาเรื่องอยู่นะ เพราะสนามจะดีได้นั้นมันต้องมีปัจจัยที่ส่งผลมากมาย ค่าใช้จ่ายในแต่ละเดือนมันเป็นเงินหลายล้านอยู่ แต่ที่สำคัญสุดๆ ก็คือ “แนวคิดของผู้เป็นเจ้าของ” ว่า เขาจะมองสนามกอล์ฟได้ทะลุปรุโปร่งเพียงใด หากผู้มีอำนาจเต็มในการบริหารสนามเข้าใจถึง “ความเป็นสนามกอล์ฟ” อย่างถ่องแท้ ผมว่าทุกอย่างจะออกมาสวย… แต่เมื่อใดที่ผู้ที่เป็นเจ้าของไม่เข้าใจในจิตและวิญญาณของสนาม เรื่องก็จะจบลงด้วยความเสื่อมถอยของตัวสนามเอง เมื่อสนามหมดงาม ความท้าทายก็ไม่เกิด หรือนโยบายที่ “หยุมหยิม” บรรดานักกอล์ฟก็จะพากันไปเล่นที่อื่นกันหมด เช่นเดียวกับก๊วนผมนี่แหล่ะ สนามประจำตอนนี้เรางดออกรอบไปเลย… นั่นเพราะเหตุผลที่กล่าวมาแล้วนั่นเอง… ส่วนจะเป็นสนามใดก็คงไม่กล่าวถึงกัน แต่ที่นำเสนอให้เห็น นี่คือ “ของดี” อย่างที่สนามพึงมีครับ

ลำพอง ดวงล้อมจันทร์