กีฬาที่ต้องเก็บตัวชั่วขณะ

วงการกีฬาโลก ณ ขณะนี้ทุกอย่างเงียบงันกันไปตามๆกัน กีฬาที่ต้องมีรายได้จากค่าผ่านประตูจากของผู้ชมเป็นหลักบอกได้คำเดียว “ตายสนิท” การรวมตัวกันมันคือประเด็นหลักที่จะทำให้เชื้อโรคกระโจนจากคนหนึ่งไปสู่คนหนึ่งแบบเผาขน ของเราเองนับแต่วงการมวยบ้านเราคือระเบิดลูกแรกของโลกที่จัดเต็มจริงๆ อีกชุดก็บรรดานักเที่ยวยามค่ำคืนที่ไม่ตระหนักถึงนรกที่มาอยู่ต่อหน้า นั่นคือฐานความเจริญรุ่งเรืองของโรคที่แพร่กระจายกลายเป็นหายนะที่เราเจอกันอยู่ ของเราเองกีฬาที่ต้องหยุดแบบนิ่งจริงๆก็ต้องยอมหากเมื่อเทียบกับ “โอลิมปิก”ที่โตเกียว การที่จะบิดเอาโอลิมปิกมาอยู่ประเทศใดสักที่นั้นนับว่ายากยิ่ง แต่คราวนี้โรคร้ายมันกลับทำให้วงการกีฬาทั้งสมัครเล่นและอาชีพจบเห่ไปตามๆกัน

หลายชนิดของกีฬาที่หลายผู้รู้ออกมาแสดงความคิดเห็นว่ามันน่าจะมั้ย…? ที่จะเล่นได้ บอกได้แบบไม่เห็นแก่ตัวครับว่ามันมีอยู่ ตราบใดที่เรารักษาระยะห่างไว้ให้สม่ำเสมอเช่น “เทนนิส”หากไม่สอนเป็นกลุ่มระยะความห่างระหว่างครูผู้สอนก็คือ 36 x 78 ฟุต แถมมีตาข่ายกันตรงกลาง วิธีการสอนด้วยระบบตะโกนของครูในระยะแบบนี้อัตราความเสี่ยงมันน้อยมาก แต่ตกลงกับนักเรียนว่าการเดินทางต้องเป็นแบบตรงคือ บ้านกับสนามเท่านั้นนะ…อีกข้อคือการสอนเกิดในสนามที่อยู่เป็นส่วนตัวแถมอยู่กลางแจ้งอีกต่างหาก แบบนี้พอไหวครับชีวิตยังคงต้องดำเนินต่อไปแต่ก็ต้องอยู่ให้ได้เพื่อวันเวลาดีๆที่กำลังจะมา อาศัยเงินจำนวนเล็กน้อยที่ได้แสวงหามากับความสุขด้วยอาหารนิดหน่อยเท่านี้ก็คงพออยู่ได้ขณะนี้

จากงานหลักที่ทำอยู่ในสโมสรตอนนี้ทุกอย่างต้องหยุดแทบทุกจุดของงาน ดังนั้นรายได้หลักที่เคยรับมันเป็นศูนย์ จากเคยสอนวันละ 5 ชั่วโมงอย่างต่ำกลายเป็นไม่มีเลย หากจะงอมืองอเท้าเฝ้ารอเงินจาก “รัฐ”คงจะตายกลายเป็นผีแบบนี้ไม่เอา โชคดีที่มีงานอยู่เล็กน้อยพอได้ประทัง แถมยังมีเรื่องที่น่าจะพูดถึงอีกด้วย…คือเรื่องเป็นอย่างนี้ “นักเรียน”คนนึงที่ร่ำเรียนกันมาแต่เด็กเล็กถึงปัจจุบันก็ 17 ย่าง 18 เข้าไปแล้ว พอเชื้อโรคเข้ายุโรปที่บ้านก็เอาลูกกลับมาจาก “อังกฤษ” เพราะก่อนหน้าเจ้าตัวน้อยไปอยู่โน่นสองปีแล้ว พอกลับมาก็กักตัว 14 วัน ครบตามนโยบายแล้วก็เรียนทางไกลผ่านระบบการเรียนที่เขามี

แต่งานนี้เจ้าหนูได้เคยมาดูงานที่ รพ.มหาราชที่โคราชกับ รพ.รามา มองเห็นปัญหาที่เกิดขึ้น อยู่บ้านทำโครงการ “หน้ากากอนามัย”ขายแล้วทุกบาททุกสตางค์บริจาคเข้า รพ.ทั้งสองแห่งที่ว่ามา  จากนั้นยังมีการระดมทุนจากการบริจาคที่ตัวเองเป็นคนทำ…สรุปได้ว่าระดมทุนได้ 200,000 บาท บริจาคให้ รพ.กันไป แล้วแรงงานมาจากไหน “ก็จาก ร.ร.ของคุณพ่อที่ต้องหยุดดำเนินการชั่วคราว” นี่คือความคิดของเด็กที่เขามีหลังจากไปร่ำเรียนที่อังกฤษมา การสอนตอนนี้ก็พอประทังความรู้สึกแย่ๆเท่านั้นส่วนรายได้ไม่ต้องคิดถึง รับประทานน้อยโดยไม่กระทบเงินเก่าก็พอ…ตัวคนเดียวปากท้องเดียวพอได้…หันกลับมาเจอกับคนที่ไปอยู่เมืองนอกเมืองนามาพอเข้าประเทศก็กร่างบ้าบออะไรไม่รู้นำพาโรคมาสู่คนในประเทศ แถมบางคนพาพ่อแม่ตายไปอีกก็มีพวกนี้ต้องเอาไปทิ้งให้มันรู้แล้วรู้รอดไป

ครูไก่