สบายๆ กับสหายเดิม (โดเรม่อน)

เพลานี้ดูเหมือนชีพจรจะลงเท้าครูไก่อีกแล้ว ช่วงว่างเว้นจากการออกรอบก็หวนคิดถึง พืชบ้าง สัตว์บ้าง ตามเส้นทางที่เคยไปมาเมื่อ 3 ปีก่อนโน้น ตามทางหลวงสายเอเชีย ผ่านอยุธยา สู่อ่างท่อง ล่องเข้าสิงห์บุรี แล้วรี่สู่นครสวรรค์ จากนั้นชิดซ้ายเข้าตากฟ้า ถนนสายนี้ขับยากนิดหน่อย เป็นถนน 2 ช่องทาง บางช่วงก็ซ่อมแซมทางบ้าง สรุปได้ว่า ท้องนาต้นไม้ตอนนี้เขียวเต็มพรืดไปสุดสายตา ถนนสายนี้ผมผ่านมาหลายคราแล้วครับ เมื่อก่อนเคยไปดูวัวแถบนี้อยู่บ่อยๆ มีทั้งฟาร์มทั้งการประกวดวัวเนื้อ แต่บัดนี้เน้นต้นไม้เป็นหลัก

พอขับเข้าตากฟ้า แล้วก็แยกเข้าไปทางไพศาลี จากแยกตากฟ้าไปก็อีกสี่ซ้าห้าสิบโล คือขับแบบสบายๆ เส้นทางสายนี้ต้นหมากรากไม้งดงามพอใช้ได้ แล้วเจ้า “โดเรม่อน” คู่ทุกข์คู่ยากก็ต้องสะดุดหยุดจอที่สวนลุง “แจว” ซึ่งเป็นจอมยุทธ์ในการขายพันธุ์ไม้ไผ่ “กิมซุง” ความจริงสวนคุณลุงแจว นี่อยู่ชิดติด อ.บึงสามพัน เพชรบูรณ์ ใกล้ชนิดเดิมข้ามถนนไป 20 ก้าวก็เข้า จ.เพชรบูรณ์

จากการพูดคุยกันแบบชนิดถูกคอ ลุงแกสาธยายความเป็นมาเป็นไปของพืชชนิดนี้ว่า มันมีความเป็นมากันอย่างไร ที่นี้่การที่ผมจะขับรถไปครึ่งค่อนวันเพื่อจะไปพูดคุยแค่ “ต้นไผ่” อย่างเดียวนั้นมันก็เสียเหลี่ยมลูกกำนันอย่างครู่ไก่ ดังนั้นทั้งอาชีพความเป็นมาเป็นไปของชีวิตลุงมันโชกโชนแค่ไหน คอยติดตามกันได้แบบหมดเปลือกในตอนหน้า บรรดาวัวที่เคยมาเห็นเมื่อ 3 ปีก่อน มันเป็นอยู่อย่างไร แล้วยิ่งพรรคพวกเก่าๆ ก็ยังคิดถึงอยู่ ฉบับหน้าจะมาสาธยายให้ทราบกันครับผม